
هروقت از رویا و یا هدف داشتن فردی صحبت میکنیم یاد سفر رفتن، از جایی به جایی نقل مکان کردن، به قله کوه رفتن و از این دست ماجراها میافتیم.
شخصی که از تهران میخواد به شیراز سفر بکنه یک رویایی داره، رویای رسیدن به شیراز
در این راه ممکنه به عنوان وسیله نقلیه ماشین رو انتخاب بکنه، شاید چهار تا مسیر به شیراز ختم بشه که اون فرد ممکنه یکیش رو انتخاب بکنه و شاید بخواد بین راه از مسیر یک بره به مسیر دو و یا هزارتا کار دیگه بکنه تا به شیراز برسه.
وقتی توی اون ماشین کنار اون فرد هستی هرکاری که اون شخص میکنه برای تو درست ترین کار ممکنه چون ممکنه بخاطر اب و هوا تغییر مسیر داده باشه و یا هواپیما رو انتخاب نکرده باشه و هزار و یک دلیل دیگه برای هر کاری که انجام داده داشته باشه ولی وقتی از تهران به اون فرد در سفر نگاه کنیم میتونیم هزارتا ایراد بهش بگیریم، ما درست میگیم فقط به عنوان یک انسان در سکون!
شخصی که رویایی داره در مسیر رویاش هرکاری که انجام بده عملا درسته چون خودش نسبت به شرایطش تشخیص داده و انتخاب کرده!
اگر رویایی داشته باشیم و در مسیرش کاری بکنیم قطعا کارمون درسته چون حرکت کردیم.
خود مسیر همیشه راهنمایی میکنه و عملا هیچوقت نمیشه از مبدا ریز به ریز موانع رو حل کرد و بعد راه افتاد و این تصور فقط یک کمالگرایی ساکن کننده است!
Just DO it!
#جستارنویسی #مصطفی_عباسی