
همین که یک مدل ماشین با رنگ خاصی رو انتخاب میکنیم یک اتفاق عجیب رخ میده...
از اون مدل و رنگی که توی ذهنمون هست توی محیط اطرافمون زیاد میشه و یا توی شبکههای مجازی ازش زیاد میبینیم و یا حتی ممکنه صحبتهایی رو اطرافمون بشنویم که به همون مدل ماشین ربط داشته باشه.
وقتی یک ذهن جهت داشته باشه و با یک عقبه فکری پر شده باشه همه انتخابها رو براساس اون انجام میده، یعنی چیزهایی رو میبینه و میشنوه که مرتبط با عقبه ذهنیش هست.
یعنی اگر این متن در زمان نوشتن حتی برای شما(به عنوان فرد مستقیم) نوشته نشده باشه و شما جهت داشته باشید نسبت بهش، میتونید بگید این متن برای من نوشته شده!
حالا منظور از جهت صرفا بد بودنش نیست، جهت داشتن خوب و بد نداره، چپ و راست نداره، وقتی به یک سمتی جهت داریم یعنی حروف رو با اون جهتی که داریم میفهمیم.
از این رو هر روز ما با بینهایت انتخاب جهت دار روبرو هستیم و عملا زندگی برای هر فردی در یک جهتی حرکت میکنه اما موضوع اینجاست که وقتی میخوایم چیزی رو بفهمیم جهت ما تاثیر مستقیم رو فهم ما داره.
برای کسی که میل داره به فهم کاملی از یک کتاب و یا یک فیلم برسه و یا در کلاس آموزشی شرکت کنه خیلی مهمه که بتونه بی جهت گام برداره...
بی جهت بودن هر فردی در شاخهای که درونش میخواد رشد کنه خیلی خیلی مهمه!
مثلا اگر یک نقاش نسبت به رنگ آبی جهت داشته باشه و براش آبی بد باشه هنرش معطوف به رنگ هایی میشه که آبی درونش کمتر استفاده شده و عملا هنرش یک بخش ترکیب رنگی با آبی رو نداره...
اینکه هنرمند اینگونه عمل میکنه ایرادی نداره فقط موضوع اینجاست وقتی جهت هست طیف رنگی کامل نیست و محدود میشه...
#جستارنویسی #مصطفی_عباسی