
وقتی به حوزه آموزش خوب نگاه میکنیم میبینیم که بیشتر روی توانایی هایی که باب میل جامعه است کار شده نه اون چیزهایی که رشد فردی هر دانشآموزی رو رقم میزنه.
یکی از تواناییهایی که خیلی کم بهش اشاره شده توانایی شکستخوردن هست.
کی گفته که هر درخواستی که داریم باید با جواب مثبت روبهرو شه؟
کی گفته که همه باید قهرمان ورزشی و مهندس و دکتر بشند؟
برای چی اصلا باید همه آزمونها رو با نمره A پاس کرد؟
مثلا کسی که میخواد هنرمند بشه برای چی باید نمره ورزشش ۲۰ باشه؟
موضوع اصلی اینه که به عنوان یک انسان متوجه بشیم "شکست خوردن و جواب نه شنیدن" یکی از گزینههای زندگی است.
این موضوع فقط به ایران برنمیگرده یکی از معضلات نوع بشر هست.
ژاپنی که همیشه فکر میکنیم سختکوشترین انسانها رو پرورش میدند بسیاری از فعالیتهاشون بخاطر عدمپذیرش شکست هست.
اگر آمار خودکشی ژاپن رو بررسی کنیم و دلیل خودکشی رو ببینیم، متوجه میشیم که عمده خودکشیها بخاطر بیکاریشون هست، اون حجم از کار کردن صرفا بخاطر شوق عظیمشون به کار نیست، بخشیش بخاطر ترس از شکست هست!
دلایل عمده افسردگی ها، خودکشیها و فلاکت بسیاری از زندگیها اینجاست که نمیخوایم درک کنیم زندگی شکست هم داره.
همیشه پیروزی نیست، همیشه هرچی ما بگیم نیست، خیلی جاها چیزی که صلاح ما نیست ازما با یک جواب نه دور میشه!
شکست و پیروزی در کنار هم به زندگی فردی و اجتماعی انسان معنا میبخشد.
#جستارنویسی #مصطفی_عباسی