همیشه راجع به انسان و انسان بودن و این شان عظیم صحبت شده اما حقیقتا همیشه صحبت های گل و بلبلی رو ما میشنویم، چیزهایی به چاپ میرسند و منتشر میشند که باب میل اکثریت باشه ، راجع به انسان هم همیشه از یک جایی به بعد صحبت شده و از اونجا به بعد مقدس دیده شده.

برخلاف تصور حاکم، گریزی درمورد قبل از جاهای قشنگ انسان بودن میزنیم که ببینیم زیبایی دقیقا از کجا شروع شده و مقدس بودن انسان به چه چیزی مرتبط هست.
برای فهم موضوع باید اول نگاهمون رو روی میل جنسی تغییر بدیم، اول باید بفهمیم این نیروی جنسی که شب و روز بهش فحش میدیم واقعا لایق اینهمه توهین ما نیست، مگه ما به میلمون به غذا خوردن فحش میدیم که به میل جنسیمون فحش میدیم؟
میل جنسی هر روز و هر روز فقط بهش توهین شده و چقدر کم پیش اومده که عمیق بهش نگاه کنیم و دقیقا توهین ما به میل جنسی از سطحی نگر بودن ماست!
وجود هر انسانی در ابتدایی ترین مراحل به مرحله ای برخورده به نام میل جنسی، وقتی میگیم وجود انسان یعنی هر بزرگی که توی عالم به وجود اومده هم شاملش میشه، فقط خودمون نه، هر انسانی که به وجود اومده!
امکان نداره یک زوج گرسنه غذا بشن بعد بگن بریم بچه دار بشیم! قطعا یک میل جنسی وجود داشته!
میل جنسی نباشه آمیزش صورت نمیگیره و اگر صورت نگیره انسانی متولد نمیشه!
وجود هر انسانی بدون خوب و بد دیدن میل جنسی از مرحله میل جنسی عبور کرده و این حقیقتی است که الان به صورت واقعیت بیان شد.
خب حالا میخوایم بریم سراغ بخش مقدس بودن وجود انسان، چون همیشه صحبت شده انسان وجودی مقدس داره، ذاتی مقدس و ذاتش الهی است.
میل جنسی یک خیاله، یک تصوره و این خیال عامل محرکی است تا انسان به حرکت فیزیکی واداشته بشه و تولید مثل کنه و انسانی رو بوجود بیاره و چرخه حیات رو بچرخونه!
پس وجود هر انسانی برمیگرده به خیال زوج، عملا عاملی که باعث تولید مثل میشه یک خیاله، یک تصور که باعث میشه در ابتدا تصویر یک کودک در ذهن مادر و پدر پدیدار بشه و حتی دیدیم که رفته رفته در زمان بارداری این خیال باعث میشه که اتاق و حتی لوازم کودک محیا بشه.
اگر بخوایم یک حرف بزرگ بزنیم و در افق محو بشیم و بهش فکر بکنیم اینه که خیال عامل اصلی خلق هست، هرچیزی که خلق میشه یک خیال بوده در ابتدا، برای تمام تجهیزاتی که خلق شدند هم این روند وجود داشته!
خیال انسان خالق هر لحظه انسان هست!
و اون بخش مقدسی که در مورد انسان صحبت میکنند دقیقا همین بخش خیالش هست نه دست و پا و سر و...
خیال هر انسان...
#جستارنویسی #مصطفی_عباسی