به نظرم اگر عشق رو یه دارو در نظر بگیریم، باید یه داروی شیمیایی باشه
آخه شما ببینید وقتی یه نفر عاشق میشه چقدر عوارض داره!!! از سردرد و بی حوصلگی بگیر تا یه سری استرس و بیزاری؛
ديگه از بی خوابی و بی اشتهایی که نگو
البته برا بعضی ها هم که دقیقا برعکسه، یه جوری حل میشن که اصلا نمیشه به چشم آدم عادی نگاشون کرد
شاید بعضی ها ترجیح بدن عاشق نشن
ولی اونجوری بی هدف و بی خواسته زندگی کردن دیگه اوج افسردگیه
یه دنیای سیاه و بدون آغاز و پایین
همیشه تو فکر تموم شدن هستن در حالیکه قرار نیست اصلا تموم بشه
گرچه بعضی وقتا عشق باعث تاسفه ولی باعث فهم زندگی میشه
عاشق بشیم
عشق بورزیم
زندگی کنیم