خب میرسیم به چالش ششم، که در ادامه مسیر چالش پنجم است. تمام چالشهایی که تا امروز داشتهایم، در همین راستا بودند که معنا و مفهومی برای خودمان پیدا کنیم. معناهایی که زندگی ما را روشن میکنند. و خودآگاه یا ناخودآگاه زندگی ما را جلو میبرند. خوابهایی که میبینیم، فکرهایی که در نزدیکی مرگ میکنیم، نشانههایی که از ماورالطبیعه میگیریم و...
حالا وقتش شده که کمی در مورد معنای کتابهایی که خواندهایم، فکر کنیم. چه کتابی، برای ما بیشترین مفهوم را داارد و بیشترین بخش از دغدغههای ما را نشان داده است.
بخشی از کتاب و خلاصهای از آن را برای ما بنویسید. برای نوشتن چالش، عضو گروه تجربه نوشت شوید:
https://t.me/+mJZoS2IdmZo3ZjZk
دوستان خود را به این گروه دعوت کنید.
طبق معمول چالش قبل، این چالش را هم خودم شروع میکنم.
درباره چالش ششم نوشتن: مصطفی مردانی
همه میدانند که کتاب مورد علاقه من بعد از 1984، شاهکار خواندنی آلبر کامو یعنی افسانه سیزیف است. کتابی که برخلاف رمان بیگانه، خیلی فعالانه برای زندگی میجنگد. همیشه در سختترین لحظههای زندگیام، سری به جستارهای متعدد این کتاب زدهام.
بیست و چند سالم بود که مطلبی با الهام از فصل اول کتاب نوشتم و روی وبلاگم منتشر کردم. موضوع فصل اول کتاب، خودکشی یا زندگی است. این که زندگی به راستی ارزش زیستن دارد یا نه؟ و بعد شروع به صحبت در مورد زیباییهای زندگی میکند و پوچی و ناامیدی را به چالش میکشد. درست مثل فیلمی که با نشان دادن شخصیتهای بیاخلاق و آخر و عاقبتشان، اخلاق را ثابت میکند.
روبرو شدن با چالش
تمام زندگیام به دنبال این بودم که نشان بدهم «در ناامیدی، بسی امید است.» بارها با چالشهای مختلف مثل طلاق، بیکاری، بیپولی محض (دو سال از آن زمان گذشته) مواجه شده ام. یک بار به خاطر بیماری معدهام که پنج سال پیش بود فکر میکردم عمرم تمام است و از تمام دوستانم حلالیت گرفتم. آن زمان، باز رفتم سراغ کتاب و بخش اول را دوباره خواندم.
در مورد بخشهای دیگر هم حرف زیاد است. مثلاً بخش دون ژوان که نشان میدهد بیاخلاقترین آدم دنیا از نظر جنسی، در حقیقت تنهاترین و بیکسترین آدم دنیاست. کسی که برای تحمل پوچی بینهایت خود، مجبور است از زیبارویی به زیباروی دیگری مهاجرت کند و قبل از تنها شدن، کسی را کنار خودش بیاورد.
افسانه سیزیف مثل بمب عمل میکند. همان جا بود که فهمیدم رمان و داستان، ژانر برتر قرن جدید نیستند، اما اسمی برایش نداشتم. فقط وبلاگ مینوشتم و به نظرم کار درستتری بود نسبت به نوشتن داستان. بعدترها فهمیدم که خیلی از کتابهای ست گادین و دیگر نویسندگان مورد علاقهام، مطالب وبلاگهایشان هستند که بعداً جمعاوری کردند، ویرایش کردند و بعد به چاپ رساندند.
ماجرا همین قدر ساده است. من دنبال خواندن و نوشتن کتابهایی مثل افسانه سیزیف هستند که نشان میدهند برای زندگی باید جنگید و پیش رفت. زندگی سخت است و باید برای آن تلاش بیشتری کرد. برای کسی در این دنیا، فرش قرمز پهن نکردهاند.
عادت کنیم به سختی کشیدن و رنج بردن که
نابرده رنج، گنج میسر نمیشود.