فصل ها از پی هم می آیند و می روند و ما میپنداریم که به خوبی هر فصل را می شناسیم اما نیک که بنگریم درمی یابیم هر فصل، دیدگاهی نو به ما هدیه می دهد و سبب رشد و ارتقاء سطح آگاهی ما می گردد. همانطور که از سخن بزرگان و نیکان آموخته ایم، هر لحظه ما و دنیا در حال نوشدن هستیم پس زندگی هر آن برای ما رویکردی بدیع و ناب دارد و ای بسا ما را به چالشی عظیم دعوت کند. خاطرات ما را به گذشته ها می برد و پیداست که رهاورد گذشته، اشک یا لبخند است لیکن می شود گل های معطر روزهای شیرین را از آن چید و حکمت های به سان گنج را از لابلای طوفان های پیشین استخراج نمود تا سهم ما از گذشته، عطر گل باشد و حکمت و نه اندوه و حسرت زندگی، اقیانوسی ست ژرف و بی شک مرواریدهای گرانبهای صیدنشده ی بسیاری هست تا از طلب خسته و رنجور نشویم می شود هر بهار تازه تر شویم و خود بهار را در رگ و پوست و قلب و جان خویش حس کنیم و هر تابستان، از گرما و نور خورشید بهره بریم و میوه های معرفت بسیاری را در جان خود بپروریم و اما در هر پاییز، کمال انقطاع را با جدایی هر برگ از درخت بیاموزیم و در پهنای سکوتش غرق گردیم تا در زمستان، شولای سپید پاکی بر دوش بیندازیم.
#فرشته_سنگیان
ن