وقتی می خواهم از شما بسرایم، نت به نت واژه ها از شوق دیدار به نظم در می آیند، تا آهنگی شوند و گوش دل را جلا بخشند. گویی شما کهکشانی مملو از سیّارات هستید، که اینگونه بهشت را به مشتاقان نور پیشکش می کنید! شما سراسر پاکی هستید! که بی دریغ رود زلال معرفت را جرعه جرعه در کام تشنه گان، فرو می ریزید! ای بازمانده ی قافله ی عشق! بازآیید و دل تنگ ما را فراخی بخشید. با همان نشانه ها که در صحیفه ی نور و وحی بدان بشارت داده شده ایم! بی تابیم! ای مظهر مهر و عدل و ادب و صبر، باران حکمت خویش رابر کویر سینه ی سوخته دلان جاری فرمایید!
#فرشته_سنگیان