اعجوبه ایست قلم در این روزگار! بی آنکه رؤیت شود بر صفحه ای که از جنس کاغذ نیست؛ می نویسد و خلق می کند مفاهیم نو و مرقومه های بدیع را!مدتهاست که مرقومه های برخط در سرتاسر جهان باب شده است و کمتر کسی چونان گذشته ها, مرقومه ی خود را با قلم می نویسد! یاد نمودن از زیبایی مرقومه ها ی عشاق در عالم بسی نیکوست, همانان که عشق را پاس داشتند و مرقومه هایی جانگداز و دلبرانه می نگاشتند از پس فراق های طولانی! مرقومه های این روزها, گاه بی هیچ مخاطب خاصی نوشته می شود و گاهی نیز از برای مخاطبی خاص پنهان در میان دیگر مخاطبان! این روزها مرقومه های برخط بسیاری نوشته می شود لیکن آنچه همیشه مانند الماس می درخشد؛ بی شک یا مرقومه هایی است که با زبانی فاخر دل ها را نشانه می رود و یا نیروی تعقل و تفکر را جان می بخشد و یا بسیار ساده و شیوا کام ها را از خوانش خود شیرین می نماید! به هر روی, اصالت قلم پابرجاست و ردپایش نیز ماندگار! قلم, به هر شکلی مینگارد و توسنش با خیال و عشق می تازد چراکه رسالتش تا ابد نوشتن است! گرامی باد یاد شعرا و ادبا و حکمایی که با قلم, مکتوباتی گرانسنگ از خود به
جای گذاشتند.