وه چه شکوهی دارد بهار! آنگاه که آدمی را دعوت می کند به نظاره و تلاوت آیت هایی در وصف رستخیز و تماشای تجلّی های رنگ به رنگ و بدیع و چشم نواز!بهار، زمین را جامه ای نو می پوشاند و با عشق شکوفه بارانش می کند! آنسان که تو دشت ها را در نهایتِ بهجت می بینی که با خرقه های خوش رنگ همراه با نسیم بهاری به سماعی مُدام مشغولند! مشامت را آکنده از عطر گل ها می یابی و جام وجودت را لبریز می بینی از میِ جاودانگی! نوید از پیِ نوید است که در گوش هایت زمزمه می شود و جانت را طراوتی بی نظیر می بخشد! عزمت را جزم شده می یابی تا مهیّا شوی از برای برداشتن گام هایی بزرگ! بهار می آید تا اَلصَّلا دهد به تن خزیدگان عالم سفلیٰ را و احیاء نماید مردگان زنده نمای را! بهار، خصلتش زینت دادن است! طبیعت را چنان به سبزه و گل زینت می بخشد که در هیچ جایی دیگر ردِّپایی از سردی و خشکی دیده نمی شود! و بدینسان روزها نو می شوند و کام زمانه از نوروز شیرین می شود و لب ها نیز میزبان تبسّمی دلنشین می گردند!
#فرشته_سنگیان