و چون در مدار رنج ها احاطه گردی و میزبان بلایا شوی؛ با وجودی سراسر هیمه می بینی که رج به رج ز تار اندوه و پود درد بافته آمده تا خوب آتش گیرد بلکه از پی آن با رغبتی وافر لباس فاخر شکیبایی بر تن، عازم دیار روشنایی گردی! و همانگونه که عارف بلخ بدان اشارت نموده است؛ با هر رنجی از رنج بزرگ مردن کاسته می گردد تا سهولتی پیش آید در فارق شدن از این کالبد خاکی و رهسپار شدن به دنیاهای مینوی! و تو را غم دنیا زیاد نفرساید که هر چه قدر عمر کنی حتی زیاد، باز آن را نزد خود تنها به چشم زدنی خواهی یافت! پس از بهر یافتن گرانترین مروارید گرانبها و جواهرهای هستی، باز بکوش و بتاز! و مباد غمت که در سرای دیگر معیار، معرفت باشد و بس! عالم امکان از برای تصفیه ی جانت بدانچه برایت اولی ترست؛ داناترین باشد! به یک کدبانو در حین آشپزی بنگر که چگونه میزان چاشنی اطعمه را به نیکی می شناسد و می داند که چه میزان حرارت از برای طبخ هر غذا مناسب است. هر چند دیگران چنین بیندیشند که کامت از مصائب بسیار تلخ ست لیک تو در خود سرور و بهجت و شادمانی خواهی یافت در تسلیم حق بودن! و چه خوش است آنگاه که عنان خویش را با طیب خاطر و برحسب بندگی ات بر خالق واگذاری و رضا دهی بر رضای پروردگارت؛ که دیگر سند عبودیتی خواهی داشت با امضای ربوبیت!
#فرشته_سنگیان