آدما تو شرایط مختلفی زندگی میکنن؛ حتی با ویژگیهای شخصیتی، خانوادگی، اجتماعی، فرهنگی و مالیِ متفاوت.
حتی داخل یک خانواده، شما نمیتونید یک خواهر و برادر کاملاً یکسان پیدا کنید؛ این قضیه حتی تو دوقلوهای همسان هم صادقه.
هرکدوم از ما تجربههای زیستهی متفاوتی داریم؛ از هرکدوم خاطراتی داریم و درسی گرفتیم، خوب یا بد فرقی نداره.

حوادث میان تا ما باهاشون تغییر کنیم و شاید سنجیده بشیم که الان چند مرده حلاجیم. شاید واسه همینه که قرآن میگه شکر نعمت کنید تا بهتون نعمت بدم؛
و یا اینکه تو شرایط سختی، اگر پایداری کنید، بعد از سختی آسانیه و یاد خدا رو فراموش نکنید.
اینا رو از این نظر میگم که هر سختی، شاید میآاد تا ما رو به ورژن بهتری از خودمون تبدیل کنه.
زندگی همینه؛ بالا و پایین زیاد داره.
حتی قلب آدمی اگه بالا و پایین نزنه، میمیره! شاید شکل نوار قلبم یه نشونهست از اینکه آدم، بالا و پایین داره؛ پس زیاد مغرور نشو، میگذره...
این آیه رو خیلی دوست دارم:
> أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ (۱) وَوَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ (۲) الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ (۳) وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ (۴) فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً (۵) إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً (۶)
آیا به تو در برابر مشکلات سعهصدر عطا نکردیم؟
و بار سنگینات رو از دوش تو برنداشتیم؟
آن بار گرانی که برای تو کمرشکن بود...
و نام تو رو بلندآوازه گردانیدیم.
پس (بدان که) با هر سختی، آسانی است.
آری، با هر دشواری، آسانی است.