ویرگول
ورودثبت نام
پیروان حق
پیروان حق
پیروان حق
پیروان حق
خواندن ۱۶ دقیقه·۹ ماه پیش

33 - الإسلام، رسالة جميع الأنبياء

403ـ Pوَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذَابُ فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنَا أَخِّرْنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ أَ وَ لَمْ تَکُونُوا أَقْسَمْتُمْ مِنْ قَبْلُ مَا لَکُمْ مِنْ زَوَالٍO. (44/ابراهیم)

403- Warn the people of the day when the punishment will overtake them, whereat the wrongdoers will say," Our Lord! Respite us for a brief while so that we may respond to Your call and follow the apostles." [They will be told,]" Did you not use to swear earlier that there would be no reverse for you, (44)

403ـ و مردم را از روزى كه عذاب الهى به سراغشان می آيد، بترسان! آن روز كه ظالمان می گويند: «پروردگارا! مدّت كوتاهى ما را مهلت ده، تا دعوت تو را بپذيريم و از پيامبران پيروى كنيم!» (امّا پاسخ می شنوند كه:) مگر قبلًا سوگند ياد نكرده بوديد كه زوال و فنايى براى شما نيست؟! (44 / ابراهیم)

404ـ في أي يوم تشير هذه الآية: في الآيتين الأخيرتين، كان الحديث عن أوضاع الظالمين في القيامة، حاضر هم صعب و مقلق، يا له من يوم رهيب. هذه الآية أيضاً تخيف الناس من اليوم الذي يأتي فيه العقاب الإلهي. المفسرون الكبار مثل العلامة طباطبائي، لكنهم يظنون أن معني ذلك اليوم، ليس قيامة؛ بل هو اليوم الذي و ينزل فيه عذاب الله بغتة في هذه الدنيا و يقضي بين الأنبياء و أممهم و يقضي علی أعداء الأنبياء القساة والمتعجرفين. هذه العذاب، علي جميع الأمم ـ بشرط عصيان الأنبياء (ع) ـ تم تحديدها وتم تنفيذها بموجب المدة المحددة. إن اهل لوط، هود، ثمود و...هم دول يشير القرأن صراحة إلي عذابهم الدنيوي. حتي أمة نبي الإسلام ـ التي تضم جميع البشر بعد النبي (صلي الله عليه و آله) ـ كمالم يستثني من هذا القانون و في العديد من أيات القرأن، و قدر أعطي وعد العذاب في هذا العالم لهذه الأمم. في اليوم الذي سيطغي فيه علي عذاب الإله الظالمين علی بهذه الأمة، لم يعد هناك شرك و تمرد و لن يبق إلا المؤمنون التوحيديون علي الأرض، كما يقول الله عنها: "كتبنا (= التوراة) في المزمور أن عبيدي الصالحين سيرثون الأرض." (الأنبياء ـ 105). و من المثير للاهتمام أننا نقرأ في روايات أهل البيت (ع) أن الآية 105 من سورة الأنبياء قدوم ظهور الإمام مهدي (عج) و أنه بعد أن امتلأت الأرض بالقسوة، سوف يمتلئ العدل.

404- Which day does this verse refer to? In the last two verses, there was talk about the situation of the oppressors in the resurrection, their present hard and disturbing, what a terrible day. This verse also frightens people from the day when the divine punishment comes. Great commentators such as Allameh Tabataba’i think that the meaning of that day is not a resurrection; Rather, it is the day when the doom of God is suddenly brought down in this world, and he judges between the prophets and their nations, and it destroys the cruel and arrogant enemies of the prophets. This doom, on all nations, on the condition of disobedience of prophets (AS), has been decided and has been executed upon their fixed term. The people of Lot, Hood, Thamud, and … are the nations that the Qur’an explicitly refers to as having experienced worldly torment. Even the nation of the Prophet of Islam, which includes all human beings after the Prophet (PBUH). Also, not exempt from this law, and in many verses of the Qur’an, the promise of torment in this world has been given to these nations. On the day when the punishment of the Divine, the oppressors encompass this nation will be overwhelmed and destroyed, there is no longer any shirk and rebellion and only monotheistic believers on earth will remain, as God says about it: “We wrote (= Torah) in the Psalm that my righteous servants will inherit the earth. “(al-Anbiaa-105) interestingly, we read in the narrations of Ahlul-Bayt (as) that verse 105 of sura al-Anbiaa the advent of Imam Mahdi (as) and that after the earth was filled with the cult, He will be so full of justice, refers.

404ـ این آیه به کدام روز اشاره دارد: در دو آیه گذشته، سخن از وضعیت ستمگران در قیامت و حال و روز سخت و پریشان آنها در آن روز هولناک به میان آمد. این آیه نیز مردم را از روزی که عذاب الهی به سراغشان می ­آید، می ­ترساند. مفسران بزرگی همچون علامه طباطبائی اما بر آنند که منظور از آن روز، قیامت نیست؛ بلکه روزی است که عذاب الهی در همین دنیا بطور ناگهانی نازل می‌شود و بین پیامبران و امت‌هایشان داوری می ­کند و دشمنان ظالم و متکبر پیامبران را از بین می­ برد. این عذاب، درباره تمام امت­ها ـ به شرط نا فرمانی از پیامبران (ع) ـ مقرر گشته و با رسیدن اجلشان اجرا نیز شده است. قوم­های لوط، هود، ثمود و... اقوامی هستند که قرآن به صراحت به عذاب دنیوی آنها اشاره کرده است. حتی امت پیامبر اسلام (ص) ـ که همۀ انسان­های پس از پیامبر (ص) را شامل می ­شود ـ نیز از این قانون مستثنا نیست و در آیات فراوانی از قرآن، وعده عذاب در همین دنیا به این امت داده شده است. روزی که عذاب الهی، ظالمان این امت را در بر بگیرد و آنها را نابود کند، دیگر از شرک و عصیان خبری نیست و تنها مؤمنان موحد بر روی زمین باقی می­ مانند، چنان که خداوند در این باره می­ فرماید: «ما در زبور بعد از ذکر [= تورات] نوشتیم که بندگان صالح من، وارث (حکومت) زمین خواهند شد». (انبیاء ـ 105). جالب توجه این که در روایات اهل بیت (ع) می­ خوانیم که آیه 105 سورۀ انبیاء به ظهور حضرت مهدی (عج) و این که ایشان پس از پر شدن زمین از ظلم و جور، آن را پر از عدل و داد خواهد کرد، اشاره دارد.

405ـ Pوَ مَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِمَّنْ دَعَا إِلَى اللَّهِ وَ عَمِلَ صَالِحاً وَ قَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ‌O. (33/فصلت)

Who has a better call than him who summons to Allah and acts righteously and says," Indeed I am one of the Muslims"? (33)

چه كسى خوش گفتارتر است از آن كس كه دعوت به سوى خدا می ‏كند و عمل صالح انجام می دهد و می گويد: «من از مسلمانانم»؟! (33 / فصلت)

406ـ Pقُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ کَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ثُمَّ کَفَرْتُمْ بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقَاقٍ بَعِيدٍO. (52/فصلت)

406- Tell the disbelievers: What do you suppose, if the Qur’an to be from God and you have been disbelieved in it? Is there anyone in the world who is misguided than the one who is far from the path of happiness due to disbelief and discard like you? Someone can be in the world. (52)

406ـ (كافران را) بگو: چه می پنداريد اگر (قرآن) از جانب خدا باشد و شما به آن كافر شده باشيد آيا گمراه‏ تر از آن كس كه (مانند شما) به كفر و شقاق دور (از راه سعادت) است در جهان كسى تواند بود؟ (52 / فصلت)

407ـ صد الخسارة المحتملة أمر ضروري فكرياً: و قد خاطبت هذه الآية الكفار العنيد و شرح لهم هذا المبدء العقلاني الشهير ببيان واضح. طبعاً هذا الحواري دور حول أولئك الذين ليس لديهم سبب عقلاني غير مؤثر فيهم، و في الحقيقة، الكلمة الأخيرة التي يجب أن تقال للأشخاص العنيد والمتغطرس والمتطرف؛ أنك إذا لم توافق مائة بالمائة علی شرعية القرآن والتوحيد و وجود الآخرة، بالتأكيد ليس لديك أي سبب لرفضه، لذا فهذه احتمالية أن تكون دعوة القرآن و موضوع القيامة صحيحين. ثم فكر مع هذا الأنحراف والمعارضة الشديدة و اتخاذ موقف ضد المدرسة الإلهية ما سيكون لديك الظلام والمرعب. هذا ما طرحة الأئمة علي الشعوب العنيدة في المرحلة الأخيرة. قرآنا في حديث أن الإمام الصادق (ع) مع "ابن ابي العوجاء" كان مادياً و ملحداً من العصر ـ وله العديد من القصص. و في آخر مرحلة استقبله في الحج، قال بعض اصحاب الإمام: كان أن ابن أبي العوجاء قد أسلم. قال الإمام: إنه اكثر من هذا قلبه أعمي و لن يسلم أبداً. و لما نظر إلي الإمام صادق (ع) قال: يا سيدي يا سيدي العظيم! قال الإمام: "ما الذي جاء بك إلی هنا؟! و قال: العادات الجسدية والعادات لهذه الأرض (مكة) و أنا أشاهد أفعال هؤلاء الناس الجنونية و حلق الرؤس و رشق الحجارة. قال الإمام: " ما زلت متمرداً و ضالاً يا عبد الكريم؟! أراد أن يبدأ في القول بأن الإمام قال: "لا خلاف في الحج" و فنزع رداءه منه و قال: إذا كان هذا ما تقوله (أي لا يوجد إله و قيامة) ليس كما تقول ـ فكلانا و أنت ستخلص؛ لكن هذا ما نقوله ـ هذا ما نقوله ـ سوف نخلص و أنتم ستهلكون. فجاء ابن أبي العوج بأتباعه إليه فقال: أحسست بألم في قلبي، فعادوه، و مات بعد قليل.

407- Repelling probable loss is intellectually necessary: This verse addresses the stubborn disbelievers, and he has explained to them this famous rational principle with a clear statement. of course, this dialogue is about those for whom no rational reason is not effective and in fact, the last word that should be said to the persons stubborn and arrogant and fanatical; Is that if you disapprove hundred percent of the legitimacy of the Qur’an and monotheism and the existence of the afterlife, you certainly have no reason to reject it and so this is a possibility that the invitation of the Qur’an and the subject of the Resurrection day be true. Then think with this aberration and intense opposition, and to accept a position against the divine school, what dark and terrifying will you have? This is what the religious Imams have propounded against the stubborn people at the last stage. We read in a hadith that Imam Sadiq (as), with “ibn Abi Al-awaja, “was a materialist and atheist of the age. He had many stories. In the last stage, he met him at the Hajj, and some of the companions of the Imam said: It was as if ibn Abi al-awaja’a had become a Muslim. The Imam said: He is more than this heart blind, and he will never become a Muslim. “When he looked at Imam Sadiq (as), he said: O my sir and great master! The Imam said: What brought you here?! He stated: The physical habits and customs of this land (Mecca), and I watch these people‘s mad acts and shaving heads and throwing stones. The Imam said: You are still rebellious and misguided, Abdul Karim?! He wanted to start by saying that the Imam said: “ There is no dispute in the Hajj “ He took his robe from him and said; If that is what you are saying (that means there is no God and resurrection) is not as you say - both we and you will be saved; But it that’s what we’re saying - This is what we say- we will be saved and you will perish. Ibn Abi al-awja’a brought his followers to him and said: I felt pain in my heart. They returned him, and after a while, he died.

407ـ دفع ضرر محتمل عقلا واجب است: این آیه، کافران لجوج را مخاطب قرار داده و این اصل عقلی معروف را با بیانی روشن برای آنها تشریح کرده است. البته این گفتار در مورد کسانی است که هیچ دلیل منطقی در آنها مؤثر نیست و در حقیقت، آخر سخنی است که به اشخاص لجوج و مغرور و متعصب گفته می­ شود؛ این که اگر شما حقانیت قرآن و توحید و وجود عالم پس از مرگ را صد در صد نپذیرید، مسلما بر نفی آن نیز دلیلی ندارید و بنابراین، این احتمال باقی است که دعوت قرآن و موضوع معاد واقعیت داشته باشد. آنگاه فکر کنید که با این گمراهی و مخالفت شدید و موضع­گیری در برابر مکتب الهی چه سرنوشت تاریک و وحشتناکی خواهید داشت. این همان سخنی است که ائمه دین در برابر افراد لجوج در آخرین مرحله مطرح می ­کردند. در حدیثی می­ خوانیم که امام صادق (ع) با «ابن ابی العوجاء» ـ مادی و ملحد عصر خود ـ سخنان بسیاری داشت. در آخرین مرحله که او را در مراسم حج ملاقات کرد، بعضی از یاران امام عرض کردند: گویا ابن ابی العوجاء مسلمان شده. امام فرمود: «او از این کوردل­ تر است و هرگز مسلمان نخواهد شد.» هنگامی که چشمش به امام صادق (ع) افتاد گفت: ای آقا و بزرگ من! امام فرمود: «چه چیز تو را به اینجا آورده؟! عرض کرد: عادت جسمانی و (اقتضای) سنت این سرزمین (مکه) و این که کارهای جنون ­آمیز مردم و سر تراشیدن ­ها و سنگ انداختن­ ها را تماشا کنم. امام فرمود: تو هنوز بر سرکشی و گمراهی خود باقی هستی ای عبد الکریم؟! او خواست شروع به سخن کند که امام فرمود: «در حج جای مجادله نیست» و عبای خود را از دست او کشید و این جمله را فرمود: « اگر مطلب این باشد که تو می ­گوئی (یعنی خدا و قیامتی در کار نباشد) ـ که آن طور که تو می­گوئی، نیست ـ هم ما نجات می­ یابیم و هم تو؛ ولی مطلب این باشد که ما می ­گوئیم ـ که این طور است که ما می­ گوئیم ـ ما نجات می ­یابیم و تو هلاک خواهی شد». ابن ابی العوجاء رو به همراهانش کرد و گفت: درون قلبم دردی احساس کردم، مرا باز گردانید. او را باز گرداندند و پس از مدتی مرد.

408ـ Pتَکَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ وَ الْمَلَائِکَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُO. (5/شوری)

408- The heavens are about to be rent apart from above them, while the angels celebrate the praise of their Lord and plead for forgiveness for those on the earth. Look! Allah is indeed the All-forgiving, the All-merciful! (5)

408ـ نزديک است آسمانها (به خاطر نسبتهاى نارواى مشركان) از بالا متلاشى شوند و فرشتگان پيوسته تسبيح و حمد پروردگارشان را بجا می آورند و براى كسانى كه در زمين هستند استغفار می ‏كنند؛ آگاه باشيد خداوند آمرزنده و مهربان است. (5 / شوری)

409ـ السماء علی و شك الانهيار من فوق: يتم تفسير هذه الجملة بطريقتين: أولا، موضوع الوحي الذي كان موضوع النقاش في الآيات السابقة، هو في التواصل و هو في الواقع مشا به لما ورد في الآية 21 من سورة الحشر: "إذا انزلنا هذا القرآن علي جبل، يمكنك أن تري أنه يتذلل عليه و ينفصل عن مخافة الله." نعم، هذه هي كلمة الله التي تنزل من السماء و تهزهم و هي علی و شك تفككهم ولو نزلت علي الجبال تنفصل؛ لأنها كلمة عظيمة من الله الحكيم. فقط، هذا هو قلب الإنسان العنيد الذي لا يستسلم له. تفسير آخر هو إغلاق السماوات بسبب شرك هؤلاء الوثنيين و تعدد الألهة، الذين يضعون الكائن الأدني في نفس ترتيب أو أصل الكون العظيم، أن تتفكك (الآية 90 من سورة مريم): "إنه قريبة بسبب هذا القول السماوات تتفتت الأرض تنشق و الجبال تسقط بحدة."

409- The skies are about to collapse from above: This sentence is interpreted in two ways: First, the issue of revelation which was the subject of discussion in the previous verses, is in communication, and in fact, it is similar to what is stated in verse 21 of sura Al-Hasher: “ If we sent down this Quran on a mountain, you could see it being humbled against it and will split from the fear of God. “Yeah, this is the word of God that comes down from heaven and shakes them, and it’s about to disintegrate them (up), and if it descended on the mountains, it would split; Because it is a great word from the wise God. Only this is the stubborn and headstrong human heart that does not succumb to it. Another interpretation is close, the heavens because of the shirk and polytheism of these pagans, who place the lowest beings in the same order or origin as the great universe, to disintegrate (verse 90 Surah Maryam):  it is near because of this saying, the skies fall apart, the earth splits, and the mountains fall sharply. “

409ـ نزدیک است آسمان‌ها از بالا متلاشی شود: این جمله به دو صورت تفسیر شده است: نخست، این که با مسئله وحی که موضوع بحث آیات گذشته بود، در ارتباط است و در حقیقت شبیه مطلبی است که در آیه 21 سوره حشر آمده است: «اگر این قرآن را بر کوهی نازل می ­کردیم، می­ دیدی که در برابر آن خاشع می­ شود و از خوف خدا می ­شکافد». آری، این کلام خدا است که نزولش از آسمان­ها لرزه به آنها می ­افکند و نزدیک است آنها را از هم متلاشی کند و اگر بر کوه­ها نازل می­ شد، از هم می­ شکافت؛ چرا که سخنی عظیم از سوی خداوندی حکیم است. تنها، این قلب انسان لجوج و خیره سر است که در برابر آن نرم و تسلیم نمی ­شود. تفسیر دیگر این که نزدیک است آسمانها به خاطر شرک و بت­پرستی این مشرکان که پست­ترین موجودات را هم ردیف یا مبدأ بزرگ عالم هستی قرار می ­دهند، از هم متلاشی گردد (آیه 90 سوره مریم): "نزدیک است به خاطر این سخن آسمان­ها از هم متلاشی گردد، و زمین شکافته شود، و کوه ­ها به شدت فرو ریزد».

410ـ Pوَ مَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَحُکْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذٰلِکُمُ اللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَکَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ‌O. (10/شوری)

Whatever thing you may differ about, its judgement is with Allah. That is Allah, my Lord. In Him I have put my trust, and to Him I turn penitently. (10)

و آنچه در آن اختلاف و نزاع كرديد حكم آن به خدا (و احكام خدا) راجع است، همان خدا (ى آفريننده عالم و آدم) پروردگار من است كه بر او توكل كرده و به درگاه او به تضرّع باز می ‏گردم. (10 / شوری)

411ـ الله سبحانه و تعالي؛ قاضي المنازعات: علي الرغم من أن بعض المعلقين قد طلبوا الحد من معني ما يمكن العثور عليه في تعاليم الآيات المماثلة أو الأنشطة والخلافات القانونية، مفهوم الآية واسع و أي اختلاف في التعاليم والمعتقدات الإلهية والشرائع الدينية والأمور القانونية والقضائية أو عدم وجودها تحدث بين البشر، بسبب حقيقة أن معلوماتهم محدودة و غير مهمة، بالطبع، يجب حلها من مصدر معرفة الحقيقة من خلال الوحي. هذه الآية من الآيات التي تثبت بوضوح أن كل يحتاجه الناس من الكتب والتقاليد و كل مقارنة شخصية و تشريع و نحو ذلك باطلة؛ لأنه إذا لم تكن كل هذه الجمل موجودة في الكتاب والتقاليد فإن الأمر باحالة جميع النزاعات إلي دينونة الله لم يكن ذا معني.

411- Almighty God; Judge of disputes: Although some commentators have requested to limit the meaning of what can be found in the teachings of similar verses or legal activities and disputes, the concept of the verse is broad and any differences in divine teachings and beliefs and religious laws and legal and judicial matters or none of it happens among humans, since their information is limited and insignificant, of course, it must be resolved from the source of knowledge of truth through by revelation. This verse is one of the verses that proves the fact that all the things people need come in the books and traditions, and every personal comparison and lawmaking and the like is invalid; If all of these sentences were not in the book and the tradition, the command to refer all disputes to God’s judgment would not be meaningful.

411ـ خدای متعال؛ داور اختلافات: گرچه بعضی از مفسران خواسته ­اند مفهوم آیه را به اختلافی که در معارف آیات متشابه یا مخاصمات و اختلافات حقوقی وجود دارد، محدود بدانند، مفهوم آیه گسترده است و هرگونه اختلافی که در معارف الهی و عقائد و احکام تشریعی و مسائل حقوقی و قضائی یا غیر آن در میان انسان­ها روی دهد، به حکم این که معلوماتشان محدود و ناچیز است، باید از سرچشمه فیض علم حق و از طریق وحی برطرف گردد. این آیه از آیاتی است که به روشنی این حقیقت را ثابت می­کند که تمام مسائل مورد نیاز مردم، در کتاب و سنت آمده و هرگونه قیاس و قانون­ گذاری شخصی و مانند آن باطل است؛ زیرا اگر همۀ این احکام در کتاب و سنت نبود، دستور به ارجاع تمام اختلافات به داوری خداوند معنی نداشت.

امام صادق
۱
۰
پیروان حق
پیروان حق
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید