
دیروز همزمان با تحولات آمریکا و قطعی شدن ریاست جمهوری جو بایدن، ظهر موقع ناهار، توی شرکت با همکارام، صحبت سگ و گربه شد. تفاوتهای این دو تا. به نظر من کسی که گربه نگه میداره احتمالا بیشتر راغبه که بیقید و شرط «دوست بداره» و کسی که سگ نگه میداره، احتمالا بیشتر مایله که بیقید و شرط «دوست داشته بشه». چون گربه عمدتا! بیحیاست و موضع بالا به پایین داره و توقعی هم برای وفاداری نباید ازش داشته باشی چندان و اتفاقا شاید همین ویژگیها هم بامزهش میکنه. مثلا وقتی بهش غذا میدی، انگار لطف کرده که این فرصت رو در اختیارت گذاشته که در امر تغذیهش سهیم بشی! اما سگ! نگم از سگ!
فاطمه همکارم فیلم A Dog's Journey رو معرفی کرد، البته درستترش اینه که بگم به طور کامل اسپویلش کرد. آقا دل من رفت. اونقدر رفت که علیرغم اسپویل شدنش، سریعا دانلود کردم که ببینم. ماجرای یه سگ که بارها و بارها... نه! ولش کن اسپویل میشه. خودتون برید ببینید.
بعد از ناهار، یه پنج دقیقه وقت گذاشتم توی گروه کلاس نویسندگی، یه تمرین گذاشتم: چهره دو تا سگِ بامزه که خواستم عزیزانم هر تداعی آزادی که با دیدن این سگها به ذهنشون میاد بنویسن.

پدیده از دوستان کلاس نویسندگی، در ادامه، در گروه تلگرامیمون، کتاب دل سگ اثر «میخائیل بولگاکف» رو معرفی کرد و چند صفحه این رمان رو از روی گوشیش گذاشت که خیلی تاثیرگذار بود. درست انگار رنجنامه خودنوشته سگی آزاردیده و بیپناه باشه:

حیوونام حرف میزنن. اصلا حرف اصلی رو شاید اونا میزنن. موقعی که داشتم از شرکت برمیگشتم خونه، یه گربه دیدم. اونم منو دید. توی چشماش یه حرفی بود، یه دردی، که وقتی راه افتاد، شنیدمش. نفهمیدم یه پاش رو زیرش قایم کرده بود یا یه پا نداشت. چند گام کوچیک پیش میرفت، بعد میایستاد. استراحتی میکرد، بعد باز چند قدم جلو میرفت.
دلم میخواست میتونستم بغلش کنم و ببرمش پیش دامپزشک. اما این کارو نکردم. دنبال توجیه اگه بخوام بگردم، میگم که باید زودتر میرفتم برای بردن غذاها و میوههایی که قرار بود برم خونه بردارم و اون شب برسونم به دست چند خانواده عزیز مبتلا به کرونا. یا میگم من که تا حالا گربه بغل نکردم. ممکنه نتونم برسونمش ممکنه فرار کنه [و البته این بسیار محتمل بود] و هزار تا توجیه دیگه. اما اسم اینا توجیهه دیگه. اگه میخواستم، میتونستم انجامش بدم.
البته همینجوری نذاشتم برم. قبل رفتن سمت خونه، رفتم سمت گربه لنگ تا ببینم چی میشه؛ پا میده بهم که ببرمش یا نه. باهاش حرف زدم. اونم نمهنمه از لای نردههای پارکینگ یه مجتمع مسکونی رد شد رفت تو. احتمالا موقع رد شدن از لای نردهها داشته زیر لب میگفته: بیا برو بابا! سگ زرد برادرِ شغاله! تو هم مثل بقیهای که میبینن و رد میشن. تو هم اینکاره نیستی.
خلاصه روزمون سگی - گربهای شد.