
برای دیدن ویدیوهای من در مورد برنامه نویسی عضو این کانال شوید :
https://t.me/mediapub_channel
ده یازده سالی میشه که با سی شارپ کار میکنم و به نوعی درگیر روزمرگی شدم. خیلی از پیرمردهای بیحالی مثل من شاید به دلیل مشغله و درگیری با پروژه های مختلف و نگرانی از موعد تحویل، فقط کد زده باشند و دو سه نسخه از سی شارپ عقب افتاده باشند. من خودم از نسخه های 8 و 9 عقب افتادم و کدهام به روز نیست. قصد دارم توی دو مقاله بدون اضافه گویی، مروری بر چهار نسخه اخیر سی شارپ داشته باشم.
بنظرم خوندن این مقاله اهمیت داره، چون سی شارپ داره به سمتی میره که یکی دو سال دیگه، کدها به شکل عجیبی متفاوت با آنچه در این سال ها انجام دادیم خواهند شد. شاید دیگر کدهای جوانترها را نفهمیم!
حرف های اضافی تموم شد! بریم سراغ اصل مطلب. امیدوارم به درد شما بخورد.
امکانات جدید سی شارپ در نسخه های 6، 7، 8 و 9 برای پیرمردها - بخش اول (همین مقاله)
امکانات جدید سی شارپ در نسخه های 6، 7، 8 و 9 برای پیرمردها - بخش دوم و آخر
توضیحات این دو مقاله را در یک ویدیو ببینید :
قبلا برای پراپرتی هایی که فقط قابلیت خواندن داشتند از کلیدواژه readonly استفاده میکردیم، همچنین برای مقدار اولیه دادن به آنها مجبور بودیم در کانستراکتور مقدار دهیم. اما کد بالا حالت بهینه آن در سی شارپ 6 به بعد است. قبلا به شکل زیر بود.
public class User { public string Name { get; set; } // UserCreationTime is immutable private readonly DateTime _creationTime; public DateTime CreationTime { get { return _creationTime; } } public User(string name) { Name = name; _creationTime = DateTime.Now; } }
به جای تکرار کلاس های استاتیک (مثل Math) همان بالا وقتی یوزینگ میکنیم مینویسیم
using System.Math
مثال مایکروسافت را ببینید.
نیاز به توضیح نیست و مثال فوق گویاست. روش اول برای جاگذاری متغیر ها در یک متن، composing formatting است و روش دوم string interpolation.
این ویژگی در سی شارپ 6 اضافه شد و در نسخه 7 تکمیل شد. در بخش مربوط به سی شارپ 7 کامل توضیح خواهم داد. بطور خلاصه اصلاح شکل نوشتن متدهاست. مثال زیر را ببین.
به شکل نوشته شدن دو متد ToStringو DisplayName نگاه کنید. استفاده از فلش لامبدایی (Lambda arrow ) در زبان های برنامه نویسی باب شده است.
برای پراپرتی ها هم قابل استفاده است.
چطور یک دیکشنری میسازیم؟ به یاد دارید؟ برای اولیه سازی ایندکس ها روش تازه و ساده ای در سی شارپ 6 قرار داده شده. کد زیر را ببینید:
چک کردن نال نیز در سی شارپ 6 ساده شده. به مثال های زیر نگاه کنید.
معمولا در رابطه با کدهای فوق پیش از این با خطاهای زیادی حین توسعه رو به رو میشدیم. مثلا یادمان میرفت people را بررسی کنیم که نال نباشد. با این ویژگی اگر people نال بود پراپرتی Length آن بررسی نمیشود و مقدار null به length نسبت داده میشود.
یا برای آرایه people هم اگر آیتم [0] وجود نداشته باشد به مشکل نمیخوریم چون حضور «؟» مشکلات را حل میکند.
به «.?» اپراتور «الویس» میگویند. (Elvis operator)

میتوانید برای کنترل خطاها و دستیابی به انواع اکسپشن هایی که تولید میکنید از when استفاده کنید.
مثلا برای لاگ کردن خطا روش زیر جالب است:
بزرگترین اتفاق در سی شارپ 7 کار روی Tuple ها بود که به شکل فوق العاده ای بهینه و کار راه انداز شدند. تا پیش از این، Tuple توسعه را سریع و کد را کثیف و ناخوانا و پیچیده میکرد ولی در نسخه 7 اصلاحاتی انجام شد که Tuple یکی از بهترین گزینه های پیش روی توسعه دهنده ها شد.
توضیح خلاصه اینکه معمولا اگر یک فانکشن دو خروجی مختلف داشته باشد ما از تایپ استفاده میکنیم. یعنی یک ساختار (کلاس یا هر چی) میسازیم که دو پراپرتی داشته باشد و خروجی را با همان جنس Return میکنیم. اما مشکلی که وجود دارد این است که گاهی زحمت ما برای ایجاد تایپ (مثلا درست کردن یک کلاس) فقط در یک متد استفاده میشود. در این موارد چرا باید اینکار را بکنیم وقتی Tuple به راحتی از عهده اینکار بر می آید؟
پیرمردها الکی مقاومت نکنند.
در مثال فوق فانکشنی برای محاسبه مینیمم و ماکزیمم مقدار موجود در یک آرایه نوشتیم که خروجی آن یک تاپل است. تاپلی که هر آیتم آن «نام» دارد، min و max . پیش از این ورژن، تاپل ها بی اسم بودند و با item1 و item2 و ... مشخص میشدند. به طرز استفاده از این فانکشن هم دقت کنید.
میتوانیم درون یک فانکشن، یک فانکشن لوکال دیگر تعریف کنیم.این فانکشن به تمام متغیرهای موجود در اسکوپ فانکشن اصلی دسترسی دارد و خودش تنها در همین اسکوپ قابل استفاده است.
نوع جدیدی از ساختارها در سی شارپ هستند که در نسخه 8 و 9 به بلوغ رسیدند. میتوانیم فعلا آنها را به دو دسته is Pattern و case Pattern تقسیم کنیم. البته در مقالات مختلف تقسیم بندی های متفاوت وجود دارد.
if (input is int count && count > 100)
کد فوق اولا تایپ متغیر input را چک میکند و سپس مقدار آن را برای بزرگتر از 100 بودن بررسی میکند. دقت کنید وقتی متغیر input چک شد و int بود، از این به بعد متغیر count است که مقدار input را در خود نگه میدارد.
این الگو برای بررسی null بودن هم کاربرد دارد.
if (input is null)
به سوئیچ زیر نگاه کنید. همان pattern matching را در case انجام دادیم.
switch (i) { case int n when n > 100: ... case Car c: ... case null: ... case var j when (j.Equals(10)): ... default: ... }
قشنگی کار اینجاست که در سوئیچ کلاسیک ما فقط برابری مقادیر را بررسی میکردیم ولی همانطور که میبینید به کمک واژه when بررسی کردیم که مقدار i از 100 بزرگتر است یا نه. سپس بررسی کردیم که آیا جنسش از نوع Car است. سپس null بودن را بررسی کردیم و در نهایت هم بدون اینکه تایپ را چک کنیم(از var استفاده کردیم) برابری مقدارش را با 10 بررسی کردیم. (دقت کنید که j میتواند نال باشد برای همین case null را قبل از case var نوشتیم).
نوع دیگر دسته بندی در pattern matching به شکل زیر است:
if ( o is null) return;
if ( ! ( o is int i) ) returnl;
مثال زیر را ببینید :
سوئیچ فوق را ببینید. همه کاری میکند.هیچوقت سی شارپ اینقدر قدرتمند نبوده!
بنظر من با سی شارپ هفت، با ظهور تاپل های خوشساخت و pattern matching ، دنیا بسیار بهتر شد و حداقل نوید این داده شد که نسخه های بعدی هیجان انگیزتر خواهند شد.
منبع : ویدیوهای Mads Torgersen در یوتیوب + مقاله های مرتبط با تغییرات سی شارپ 6 و 7