گاو ما

گاو ما را باش که اندرز انسان می دهد

دلخوش اینکه به قدر وسع خود نان می دهد

گاو ما را باش که در فکر گاو دیگر است

گر چه روز و شب سرش تا ته درون آخور است

گاو ما را باش گر چه شیر او خشکیده است

یکسره ماما که خود را شکل ماها دیده است

گاو ما را باش که اندوه ما را می خورد

گر چه مال این صغیران به یکجا می خورد

گاو ما را باش که خود را نمی بیند ولی

طعنه ام هی می زند کارت ندارد حاصلی

گاو ما نه شیر دارد نه شعور و حیف از آن

که نیاید گوشتش از شانس به کار خران

مرتضی پورغلامحسین

#غزل‌#مثنوی#طنز_تلخ#مرتضی_پورغلامحسین