قرنها پيش:
زن (لباسي از پوست ببر بر تن دارد): عزيزم بچه رو چيکار کردي؟
مرد (نيزهاي در دست دارد): کدوم بچه؟
زن: همون بچه سيزدهم
مرد: آهان
زن: خب؟!
مرد: راستش...
زن چپچپ نگاه ميکند
مرد: دادم دايناسورها خوردنش
زن: آخه چرا؟
مرد: ديروز به همسايه سلام نکرد
زن: باشه
چندصد سال پيش:
زن: چرا اين قلي نيست؟
مرد کلاه نمدياش را روي طاقچه ميگذارد
زن: باز از پشتبوم پرتش کردي پايين
مرد ميخندد
زن: مگه باز هم جلوي تو پاشو دراز کرده بود؟
مرد ميخندد
زن: خنده نداره
مرد: به يه پيرزن تو کوچه کمک نکرد
زن: خب؟!
مرد: منم...
زن چپچپ نگاه ميکند
مرد: منم دادمش گرگها بخورنش
زن: کار خوبي کردي
همين چندده سال پيش
زن: پسرمون کجاست؟
مرد در حال تعمير راديوست
زن: آقا با شما هستم
مرد: خانم خيلي سؤال ميپرسي
زن چپچپ نگاه ميکند
مرد: از ديروز تو انباريه
زن: چرا؟
مرد: لباس يه رهگذر رو مسخره کرد
زن: پس حقشه
مرد: چاکريم عيال
همين روزها:
زن: اولاديستونا (نام فرزندش) کجاست؟
مرد: عجقم تو اتاقشه، داره پلياستيشن بازي ميکنه
زن: نگرانشم
مرد: چرا؟
زن: صبح ليوان آب پرتقالشو نصفه خورد
مرد: اي واي
زن: تازه ديشب زودتر از هميشه اومد خونه!
مرد: ساعت چند؟
زن: سه صبح
مرد: نگرانشم نکنه افسردگي گرفته باشه
زن: زبونتو گاز بگير عژيژم
مرد: حالش ديشب خوب بود؟
زن: نه بچهام
مرد: چرا؟
زن: گويا چند نفر رو ديشب کشته، مچ دستش درد مياد
مرد: اي واي
زن: طفلي ضعيف شده
مرد: قبول داري بهش کم ميرسي؟
زن چپچپ نگاه ميکند
مرد: معذرت ميخوام
مرتضی رویتوند
روزنامه وقایع اتفاقیه