ویرگول
ورودثبت نام
مرتضی رویتوند
مرتضی رویتوندمن؟ کمی نویسنده. کمی روزنامه‌نگار. کارشناس ارشد ادبیات فارسی. کتاب‌هام: «بی‌حوصلگی»، «صندلی شماره هفتصد و پنجاه و پنج»، «زرافه‌بودن یا زرافه‌نبودن؟»
مرتضی رویتوند
مرتضی رویتوند
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

عجیب ولی واقعی


ما يک همسايه داريم. حتما مي‌گوييد داشته باشيد. بله، مي‌دانم شما هم همسايه داريد اما اين همسايه ما بسيار عجيب است؛ البته از اولِ اول عجيب نبود، تازگي‌ها عجيب شده است. اين آقانعمت، همسايه بدي نيست، يعني خوب هم نيست. چندان کاري با هم نداريم. نه من، کلا با کسي کاري ندارد؛ البته يک چند مورد دعوا با رفتگر محله سر اينکه چرا جلوي در ما را جارو نکرده‌اي و همچنين پاره‌کردن توپ بچه‌ها که در کوچه بازي مي‌کردند و يکي، ‌دوباري هم شکستن شيشه ماشين همسايه‌اي که جلوي خانه‌اش پارک کرده، در پرونده‌اش داشته است. در اين چند سالي هم که همسايه ماست فقط سه‌بار همسايه‌ها سلام از زبان او شنيده‌اند که از اين سه‌بار، يک‌بارش را مطمئن نيستيم زيرا با صداي بوق ماشيني همراه بوده است. به‌طور کلي، از آنجايي که هنوز ما را کتک نزده، مي‌شود گفت همسايه بدي نيست. شما که بهتر مي‌دانيد در اين دوره و زمانه همين که کسي کتکتان نزند، خوب است؛ بگذريم. کسي نمي‌داند شغل آقانعمت چيست؛ برخي او را داراي شغلي دولتي دانسته‌اند و برخي هم شغل آزاد که البته شغل او مورد بحث ما نيست. اين آقانعمت با اين مختصات، بود و بود تا يک هفته پيش. چهارشنبه گذشته که براي رفتن به سرکار از خانه بيرون مي‌آمدم، آقانعمت هم در حال پاک‌کردن شيشه ماشينش بود. مرا که ديد گويي برق، او گرفته است چونان «اوسين بولت» به سمت من دويد و در مقابل من ايستاد، من هم که ترسيده بودم، دست و پاي خودم را گم کردم و چند قدمي به عقب رفتم. آقانعمت دستش را به سمتم دراز کرد و با لبخندي عميق گفت: «سلام هموطن!» من هم با ترس و لرز دستش را فشردم. او ادامه داد: «اميدوارم صبحي پر از لبخند داشته باشيد.» من هم با تعجب زير لب گفتم: «سلام هموطن». تا بيايم رفتار عجيبش را درک کنم، او رفته بود. در طول روز که به آقانعمت فکر مي‌کردم با خودم گفتم حتما سرش جايي خورده يا تحت‌تأثير دارويي، چيزي بوده است. شب که از سرکار برمي‌گشتم، براي خريد به مغازه سرکوچه رفتم و چند شاخه گل روي پيشخوان مغازه ديدم. به مغازه‌دار گفتم: «چه گل‌هاي قشنگي». مغازه‌دار با صداي بلند خنديد و گفت: «باورتون نميشه! اينها رو آقانعمت آورده.» با تعجب گفتم: «به چه مناسبت؟» مغازه‌دار گفت: «نمي‌دونم. امروز براي همه مغازه‌هاي محل گل بُرده.» رفتار عجيب آقانعمت فقط همان روز نبود. او در روزهاي بعد، شيشه ماشين‌هاي همسايه را پاک مي‌کرد؛ براي چند نفر از همسايه‌ها کادوي تولد خريد؛ چهار روز کوچه را جارو کشيد؛ براي گربه‌هاي گرسنه غذا مي‌بُرد و خيلي فعاليت‌هاي مفيد ديگر. شايد باورتان نشود، او همين شنبه در ساعت هشت و بيست‌وهفت دقيقه مرا در آغوش گرفت و از حضور من در دنيا تشکر کرد! ما هم چون شما ديگر باورمان شده بود که آقانعمت عوض شده و فهميده مهرباني بسيار خوب است. ديگر آقانعمت، چهره محبوب محله ما شده بود. نمي‌دانم ‌چقدر خبري که ديروز شنيدم به تغيير رفتار آقانعمت ربط دارد اما ديروز شنيديم آقانعمت قرار است کانديداي عضويت در شوراي شهر شود!


مرتضی رویتوند

روزنامه وقایع اتفاقیه



طنزنماینده مجلسسیاستانتخاباترای گیری
۳
۶
مرتضی رویتوند
مرتضی رویتوند
من؟ کمی نویسنده. کمی روزنامه‌نگار. کارشناس ارشد ادبیات فارسی. کتاب‌هام: «بی‌حوصلگی»، «صندلی شماره هفتصد و پنجاه و پنج»، «زرافه‌بودن یا زرافه‌نبودن؟»
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید