
از ابتدای آغاز شیوع کرونا کم نشنیدیم ویروس شیطانی، ویروس منحوس، ویروس بی رحم و یا کرونا را شکست می دهیم؛ اما مگر کرونا انسان بود؟ ما برای هضم پدیده های پیچیده ای که در دنیا با آن مواجه می شویم پدیده های طبیعی را ناخودآگاه بصورت انسانی تعبیر می کنیم. طبیعتا این تشخّص گرایی (anthropomorphism) ناآگاهانه رخ می دهد و کسی آگاهانه کرونا را انسان بشمار نمی آورد، اما گاهی مشاهده می کنیم که با این پدیده مثل یک انسان دارای عواطف و هیجانات برخورد میشود. نتیجه؟ بجای کنترل و مدیریت، با آن نبرد می کنیم. بجای شناخت آن، به آن توهین می کنیم. مشکل تشخّص گرایی این است که پدیده ای طبیعی را در قراردادهای انسانی خودمان جای می دهیم و برایش عید و عزا، تعطیلی رسمی و غیررسمی تعیین می کنیم و آن را وارد تسویه حساب های شخصی خودمان می کنیم.
غافل از اینکه کرونا فکر نمی کند...