گفت دوست دارم کارم معنادار باشد. میخواهم بعد از چند ماه که به عمرِ گذراندهام در سازمان میاندیشم، احساسِ پوچی، سراسرِ وجودم را فرا نگیرد.
گفتم بیشک، بزرگترین دغدغهی آدمی را مدنظر قرار دادهای. امّا ترجیح میدهم از "خزعبلاتی که بعضی متون مدیریتی در مورد "کشفِ معنا" در کار نوشتهاند عبور کنم و واقعبینانه در این مورد سخن بگویم.
گفتم البته ماموریتِ نویسندههای آن متون واضح است:
یا باید چنان بنویسند که نظام سرمایهداری را خوش بیاید و با دعوتشان به جلسههای ماستمالی، از پادشاهانِ ثروت، صله دریافت کنند و
یا باید چنان بنویسند که ناهمآهنگیِ شناختیِ آزاردهندهشان را پاک کنند؛ به این معنی که وقتی تعارضِ بینِ مطالبههای ذهنِ عفیفشان با روزمرهگیهای بیارزشِ کار را نمیتوانند حلّ کنند باید، صورتمسئله را پاک کنند.
امّا بگذار با تو، اگرچه تلخ ولی حقیقت را در میان بگذارم.
در سازمانی که ماموریت و اهدافش از "معنا"، تهیست؛ چگونه میشود "معنا"، "کشف" کرد؟
البته برخی نویسندهها از خلقِ معنا سخن میگویند و نه کشف. بگذار به "خلق"، واژهی "دروغین" را بیافزایم. حالا درست است: "کشف"ی در کار نیست؛ باید "خلق"ی "دروغین" کنیم؛ "جعلِ معنا".
وقتی سازمان در زمینی بازی میکند که معنایی در کار نیست، "کشفِ" معنا هم غیرممکن میشود. پس ناگزیریم از "خلقِ دروغینِ معنا" سخن بگوییم. به زور، معنایی توهّمگونه از دلِ فعالیتهای سازمان درآوریم تا ذهنمان ارضا شود.
سازمانی که ارزشافزودهای برای نیکزیستیِ آدمیان فراهم نمیکند؛ سازمانی که منجر به بهبودِ حالِ طبیعت و محیط زیست نمیشود؛ سازمانی که از رنجِ بشریت نمیکاهد؛ سازمانی که به روشن شدنِ حقیقت کمک نمیکند؛ سازمانی که همدلی را میان آدمیان بالا نمیبرد؛ سازمانی که به خودشناسی و تحققِ اصالتِ آدمی کمک نمیکند؛
چنتهاش چنان از معنا تُهیست که نمیتواند محملی برای کشفِ معنا فراهم کند.
گفت برای زنده ماندن چارهای جز زیستن در همین فضاها نداریم.
گفتم البته در همان زمینِ معناگریز، گاهی میتوان کارهای معناسازِ بالاگفته را انجام داد اما واقعیت این است که اینها، مرهمی موقتیاند و بس.
با این مرهمها نمیتوان به معنای فراگیرِ هستی پیوند خورد.
با اینحال فرض کن، چارهای نداریم؛ دستِکم با جعلِ معنا، خودمان را گمراه نکنیم.
شاید آشتی نکردن با جعلِ معنایِ دروغین، روزی وادارمان کند زمینمان را عوض کنیم یا دستِ کم سراغِ زمینهای سازمانی برویم که اندکی معنا در فعالیتهایشان قابلِ کشف است"
DR.Sefidchian