اشتباه ما این هست که بدنبال این هستیم اونقدر علاقه به یه کار خوب داشته باشیم تا با لذت انجام بدیمش. که لذت ببریم از انجامش.
ولی نکته اینجاست که نمیتونیم تا ابد منتظر باشیم که علاقه در ما بوجود بیاد..
اشتباه بعدی اینه که منتظریم ایمانمون اونقدر قوی بشه بعد عبادت کردن برامون لذت بخش باشه. اون راحتیه مهمه. همه دوست داریم مثل حاج آقای بهجت بشیم که حاااااال کنیم با عبادت.
ما راحت طلبیم. لعنت به این راحت طلبی.
دلمون میخواد جوری باشیم که وقتی انفاق میکنیم زجر نکشیم بلکه حال کنیم. دلمون میخواد جوری باشیم که وقتی نیمه شب بیدار میشیم خوابمون نیاد و زجر نکشیم بلکه لذت ببریم. بااااااش تا برسی......
ادب سختی داره. بفهم. برای با ادب شدن. برای رشد کردن، نیاز به سختی داری. نیاز به زجر کشیدن داری. باید ادب بشی
"لیس للانسان الا ما سعی". اگه برا خوبیات زحمت نکشیدی بدرد خودت میخوره. اگه ژنتیکی آروم و متینی بدرد خودت میخوره. بگو چه اخلاقی بدست آوردی. بگو چه اخلاقیو تغییر دادی با سختی.
سگ هم ژنتیکی با وفاست. خوبیایی که روش کار نکردی و بدستش نیاوردی عین خوبی حیووناست. هییچ فرقی نداره.
زیاد فرق نمیکنه ادبت ناشی از اسلام باشه. مهم نیییست. تو ادب داشته باش فقط
ادب همت میخواد، سختی میخواد.
امیرالمومنین: نفس انسان همیشه دنبال بی ادبیه، و عبد مامور است که ملازمت داشته باشد به حسن ادب و وقتی شما وادارش میکنی به ادب نفس مخالفت میکنه و عبد باید بزنه تو دهن نفس و بگه من درستت میکنم، وقتی عنان نفس رو ول کرد شریک در فساد نفسش، وقتی نفس رو ول کرد که به هوای خودش بپردازه، در قتل نفس خودش شریک شده است.
ادب = دیسیپلین
رسول خدا(ص): یکی از موارد سنگینی و وقار مداومت بر خیر داشتن است. مداومت بر کار خوب داشته باشی، کم کم از کار زشت بدت میاد.
امام باقر: ادب اکتسابیه و اگر کسی براش زحمت بکشه بدستش میاره.
امام علی: کسی که بهترین کارش پرداختن به ادب نباشه و سختی ادب رو تحمل نکنه، کمترین بلایی که سرش میاد اینه که به هلاکت میفته.
رسول خدا(ص): کسی که مودب به آداب الهی نشود، نفسش در دنیا دچار حسرت می شود.
امیرالمومنین: بی ادبی سبب هر شری است.
و اما تقوا
تقوا چیزی بیشتر از ادب است. ادب + دقت + دستورات الهی + نیت قرب الهی
نکته: مثال عشق در قرآن مثال پدر به پسره و نه چیز دیگه. عشق یعقوب به یوسف. پدر خیلی خوبه خیلی...