تاریکی:

تاریکی:

بعد آن اتفاق دیگر چیزی یادم نمیامد...

اسمم را میدانستم اما نمیدانستم معنی آن چیست..

در اینجا زندگی میکنم اما نمیدانم برای چه...

زادگاهم را میدانستم اما نمیدانستم چرا....

شماره ام یادم رفته بود،یادم رفته بود نفر چهاردهم من بودم....

در تنهای خود میجنگیدم،برای یک نشانه از خودم...

خودم را از بر بودم اما حال نمیدانستم کیستم،چه هدفی داشتم،چه کار میکردم...

روزها برایم سخت بودو طاقت فرسا...

کتاب هایم را ورق میزدم،آنها را حفظ بودم،حالا دیگر حتی تلفظ آنها برایم سخت شده بود...

خسته بودم و نگران...

کسی نبود که کمکم کند،اگر هم بود نمیتوانست کمک کند...

در تاریکی فرو رفته بودم،در عمقش بودم...

جاهای که همیشه میرفتم،نمیدانستم برای چه میروم...

زودتر سیر میشدم،صورتم گرفته شده بود...

دیگر آن لبخند گشاد بر روی لبانم خود نمایی نمیکرد...

لاغر شده بودم،زیر چشمانم گود رفته بود...

انگار نمیه تاریکی بر من پیروز شده بود...

معنی کلمات را نمیدانستم...

در جست و جو بودم،خسته شده بودم...

اما بازگشتم..

نمیدانم چه شد اما بازگشتم به زندگی قبل...

همه چی یادم آمد...

اما با این فرق که دیگر آن آدم سابق نشده بودم..

و اینکه یادم نیامد که دقیقا که بودم و برای چی روی این زمین آمدم....

مونوک نویس_Monoke_

یکشنبه۹۸/۶/۱۰ ساعت۱۷:۲۲دقیقه