
برای اینکه در طراحی رابط کاربری مهارت خودمون رو ارتقا بدیم احتمالا نباید به دنبال طراحی تک صفحهای ثبت نام، لندینگ پیج، ماشین حساب و... باشیم، به جاش باید روی اسلاید پروجکت ها کار کنیم و روی یک تجربه کامل سرمایه گذاری کنیم و اونو طراحی کنیم و حالات مختلف یک اسکرین را دیزاین کنیم مثل حالت های:
Hover, Active, empty, Warning Error, Success, Disable and etc.
یک یوزر اینترفیس خوب باید کاربردپذیر و قشنگ باشه. برای این کار باید ادراک خوبی از نحوه استفاده از رنگ، تایپوگرافی و سلسله مراتب بصری داشته باشیم. میتونیم با تحقیقات و داده های کاربر شروع کنیم تا تصمیمات طراحی برامون مشخص و مستند بشه و تصمیم بگیریم چه چیزهایی باید در UI ما وجود داشته باشه، چطوری با هم کار کنن و فلو ها را شکل بدن و روی Unhappy Path ها هم کار کنیم. اگه به دقت روی مراحل UI محصول وقت بذاریم احتمالا دانش و تجربه بهترd از زمانی که فقط مرحله پیکسل پرفکشن رو برای تک صفحه ها اجرا می کنیم، بدست خواهیم آورد.
به طور کلی، طراحی رابطهای کاربری فرآیندیه برای کشف نحوه نمایش بصری اجزاء، تغییرات حالت و تعاملاتیه که کاربر وقت تعامل با دیزاین های ما روی اسکرین باهاش مواجه میشه. در حالی که ممکنه این مراحل را در ترتیب متفاوتی انجام بدین یا مراحلی رو حذف یا اضافه کنین، این مقاله با یک طرح کلی به شما ایده خوبی از مراحل مختلفی که ممکنه درگیرش بشین و زمان و چرایی استفاده از اونارو توضیح میده.

در مرحله اول ایده های ذهنی و طرح ها رو از ذهن استخراج کرده و روی کاغذ یا اسکرین بیارین. در ابتدای کار ممکنه ظاهری خشن و بی قواره و حتی زشت داشته باشن که هیچ اشکالی نداره. زمان کوتاهی را به کشیدن اونها اختصاص بدین. نکته مهم تنها اینه که Container های کلی رو تو این مرحله مشخص کنین و Placeholder ها که باکس هایی برای نمایش متن ترافیک و تصاویر هستن رو تو این مرحله با دقت متوسط یا بالا تعیین و ترسیم کنین.
اهداف این مرحله:


مرحله دوم وایرفرمینگ یا باکس های خاکستریه. مرحلهای که قبل از اپلای کردن اصول طراحی بصری انجام میشه، که در این مرحله Layout کلی المان ها و شکل گیری اونا رو میشه دید. در این مرحله Filler Content ها، متن های ساختگی لورم ایپسوم یا متن های واقعی، Placeholder ها، تصاویر یا استاک ایمیج ها ایجاد میشن. میتونید از UI kit ها استفاده کنین که قسمتهای مختلفش از قبل آماده شده یا اینکه خودتون کار رو از اول شروع کنین.
اهداف این مرحله:


رابط های کاربری داینامیک برخلاف لندینگ پیج های استاتیک یا سایت های مارکتینگ شما رو ملزم میکنه که حالات مختلف و کاندیشنال رو در نظر بگیرین. طراحی کامپوننت با سیمبول هایی مثل Badges, Buttons, Element States (مثلا حالت هاور دکمه یا حالت کلیک شده دکمه ها)، جدول ها، لیست ها، کارت ها، فرم ها و متون و تصاویر واقعی را نشون میده.
اهداف این مرحله:


یوزر و فلو ها و تسک فلوها ها تعیین میکنن که کاربر چطوری از صفحه ای به صفحه ی دیگه برسه. وقتی روی این صفحه کلیک می کنه چه اتفاقی بیفته یا وقتی فراموش میکنه اطلاعات را به طور کامل اضافه کنه چه اتفاقی می افته؟ این مرحله به ادراک منتال مدلهای کاربران مرتبطه. مدل های سیستم شما و هماهنگی همه مسیرها و ریسپانس هایی که رابط کاربری شما رو ارائه میکنه، تو این بخش انجام میشه، که وایر فرم ها رو با فلش هایی به هم متصل می کنین که وایر فلوهارو ایجاد کنین یا فلوچارت ها و دستورات شرطی بسازین.
اهداف این مرحله:


این مرحله زمان نمایش چیزهاست دقیقاً به همون شکلی که در محصول نهایی قراره ظاهر بشن. مهارت های گرافیکی و طراحی بصری رو روی دیزاین های مرحله قبل باید اعمال کنین. هر پیکسل باید پرفکت و دقیق اندازه گیری بشه و عناصر زیبایی شناسی و تماتیک و موضوعی برند منحصر به فرد خودتون رو به دیزاین اضافه کنین.
اهداف این مرحله:


این مرحله همه چیز رو به هم پیوند داده و نشون میده که دقیقا از برنامه چه انتظاری میره که چطور ظاهر بشه و چه رفتاری از خودش نشان بده .تمام صفحات مهم با Hi-fidelity باید تارگت پوینت ها رو نشون بدن که زمانیکه کاربر با محصول تعامل می کنه چطوری عمل میکنن. در این مرحله همه ی اسکرین ها و فلوها در یک محیط شبیه سازی شده به هم پیوند داده میشن.
اهداف این مرحله:
این مرحله می تونه شامل Pre-Code یا No-Cod محصول شما باشه.

این مراحل لزوما یک فرآیند خطی نیستن، بستگی به شما، شرایط پروژه، زمان و بودجه ی کارتون داره، ممکنه چند مرحله رو همزمان مجبور باشین انجام بدید یا از یک مرحله به مرحله بعدتر جامپ کنین.