
وقتی میبینم که همسرم داره برای دکتری میخونه و من مدرک کارشناسیم رو که گرفتم دیگه نتونستم ادامه تحصیل بدم. میگم عیبی نداره بزار کارشو بکنه.
وقتی هفت صبح میزنم بیرون برای یک لقمه نون ساعت ۷-۸ شب میرسم خونه. در حالی که خانمم تو خونه هستش و هیچ فشاری از روش برای تامین هزینه های زندگی نیست و هیچ کس هم اینو ازش نمیخواد. میگم عیب نداره مرد هستش و کار
وقتی میبینم که دوستانم تو ۳۰-۳۵ سالگی هنوز دنبال تهیه حداقل امکانات هستن برای زندگی که بتونن ازدواج کنن و تمام دغدغه هاشون همین چیز هاست تا بتونن یک زندگی تشکیل بدن و بعدش سالها باز مثل من از صبح تا شب کار کن. میگم عیب نداره . زن ریحانه است. نباید سخت گرفت.
ولی وقتی میبینم همه جا از حق و حقوق زن ها نوشته واقعا کلافه میشم. اگر کل مشکل شما اون روسری هستش که از دو طرف هم نصف موهاتون بیرونه بده اونو من سرم کنم. جاش از این همه قانونی که مرد ها رو متعهد و مسئول میدونه کمی به شما بدن. از سربازی شروع کنن، همه یک سال برن جای اینکه مرد ها دو سال برن.
انگار مردها همیشه بدهکار روزگار هستن
والا ما هم راضی نیستیم به اینهمه ضایع شدن حق زن ها. بیایید ناراحت هستید یک مقدار از این حق حقوقی که به مرد ها دادن رو بدن به شما. ما هم راضی تر هستیم.
یک جکی بود که گریه داره
طرف رفت خواستگاری
دید دختره میگه من ماشین میخوام. خونه میخوام. یک زندگی مرفه میخوام.
مرده دید اون هم همین چیز ها رو میخواد . تصمیم گرفت شوهر کنه.