
هر سال این روزها که می شود به جای این که به خودم فکر کنم ، به تو فکر می کنم . برایم شیرین تر است که در روز تولدم تصویر تو پیش چشمم و در سراسر ذهن و قلب و روحم نقش ببندد. من در روز هفتم تیر سال پنجاه و دو به دنیا آمدم و هشت سال بعد و درست در همین روز تو دنیا را به مقصد ابدیت ترک کردی .
شاید آن روز فکر نمی کردم که روزگاری فرا برسد که مسافر هفتم تیر 1360 از ورای حجاب جهان مادی و تنها با آثار قلم و سخن و سیره عملی اش آنقدر در انسان متولد شده هفتم تیر 1352 اثر بگذارد که تمام ساختار فکری و عملی اش را به کلی دگرگون کند و برایش تولدی دوباره را رقم بزند. امروز که نوزاد هفتم تیر 1352 ، چهل و هفتمین سال ولادتش را پشت سر می گذارد بیش از آن که خود را متولد هفتم تیر بداند ، متولد روز آشنایی با شهید مظلوم آیت الله دکتر سید محمد حسینی بهشتی می داند.
من پس از گذران چند دهه از عمر بدل به آدمی شده بودم که تفاوت میان تواضع و احترام به انسانهای برجسته را از عبودیت آنها باز نمی شناختم و مرید بودن و سرسپردگی به بزرگان را فضلیت می شمردم. قول استاد برایم قول حق به شمار می آمد و آدمها پیش چشمم یا سفید بودند یاسیاه. اگر کسی مثل من می اندیشید از منظر من بر حق بود و رستگار و اگر کسی چون من نبود بی تردید در گمراهی و تاریکی زندگی می کرد. آموخته بودم که حق با تمام طول و عرضش ،تنها همان است که در نزد من و اساتید من است و هر کس با ما نیست بی تردید با حق نخواهد بود و ...
وقتی او را شناختم به ناگاه چون برق به خرمن همه آنچیزی که بودم زد و تمامم را به آتش کشید و از دنیای رؤیاهای متدینانه ام جدا کرد و در وادی جستجوگری انداخت. در هر گام تحولی تازه در من پدید آورد و نخست از قید عبودیت شخصیت های بزرگ و درگام اول از قید عبودیت خودش رهایم کرد. زنجیر های بال اندیشه ام را باز کرد و به من جرأت پرواز داد. دنیا و آدمهایش برایم واقعی تر شدند و بی آنکه مجبور باشم از ارادت و محبت کسی به دشمنی و نزاع منتقل شوم توانستم افکار و اعمال آدمها را نقد و تحلیل کنم.
او به من آموخت که دین از همه آنچیزی که سالها در حوزه آموخته بودم وسیعتر ، دقیق تر ، کارآمد تر، منعطف تر، پذیرنده تر ، عادلانه تر، معتدل تر، واقعی تر و جدی تر است . او به من آموخت که انسان ، چیست و کیست . او به من آموخت که رسالت انسان چگونه با آزادی جمع می شود و چگونه آزادی تنها راه رهایی و سعادت آدمی است .
ساختار اندیشه ، شیوه تعقل و سازگاری اجزاء مختلف اندیشه و انگیزه و عملش با یکدیگر عناصری بود که تمام باورهای گذشته ام را در معرض شک قرار داد و بسیاری از آنها را با وجود آن که پیش از این برایم مقدس می نمود تخریب کرد . ایمانش به علم و تلاش و تحقیق به من آموخت تا بر ویرانه های باورهای پیشین ستونهای اندیشه تازه را برپا کنم و هر لحظه آماده باشم تا اگر چیز تازه ای آموختم که با حق و عدل سازگارتر است ستونهای پیشین را برکنم و بنای تازه ای بسازم و هیچ از این تغییر و تبدل نهراسم .
بی تردیداگر توفیق شاگردی در زمان حضور مُلکی اش دست می داد بسیار برایم مغتنم بود اما چه باک ! آنان که روح و اندیشه شان از جسم و جسدشان بزرگتر است همیشه منشاء اثرند حتی اگر به حسب ظاهر نباشند .
اکنون در هفتم تیرماه سال 1399 بار دیگر با یاد او سرمستی می کنم و خدای مهربانم را شاکرم که نه به لیاقت من بلکه به لطف خویش گذارم را به کوی آن محبوب انداخت و از چشمه سار زلال او جرعه نوشم کرد . برای روح بلند آن مرد بزرگ از درگاه الهی علو مرتبه و بهره مندی برتر از تجلیات خاصه پروردگار را مسئلت
می کنم و عاجزانه می خواهم که مرا تا پایان عمر جستجوگری در مسیر شدن های برتر و والاتر قرار دهد.