
زمستان امسال کمی در سراشیبی قرار گرفتم. از طرفی هم شب عیدی تبلیغات برخی دوستان در شبکه های اجتماعی رو دیدم که از رشد بی سابقه خودشون گفتن و حسادت من رو تحریک کردن. واسه همین تصمیم گرفتم یه دودوتا چهارتا بکنم و خودم رو با پارسال همین موقع مقایسه کنم.
پارسال بهمن شغل کارمندی خودم رو از دست دادم. با چندتا قولی که گرفتم و همچنین دوتا قراردادی که بستم (که کلا 35 میلیون تومان می شد) تصمیم گرفتم بعنوان یک مشاور مستقل شروع به کار کنم.
باید بگم بعنوان یک مشاور، سال پرباری داشتم. امسال 25 درصد بیش از تارگت رویایی که در نظر داشتم کار کردم.
بعدش توی دی ماه یک پیشنهاد کار گرفتم که برای انجامش باید شرکت می داشتم، پس یک شرکت 3 نفره (با همسرم و بهترین کارمندم) تاسیس کردم. ولی متاسفانه تا الان که از اون کار خبری نشده (البته هنوز ازش نا امید نشدم)، بازاریابی های این دو ماه آخر سال هم خیلی موفق نبود (کلا 2 میلیون تومان کار جدید گرفتیم) و در نهایت اینکه یکی از کارفرماهای پارسال حتی حاضر نیست حق الزحمه مشاوره سال آینده رو به اندازه قانون کار (26 درصد) افزایش بده و درنتیجه تهدید به خاتمه کار کردیم.
در مقام مقایسه، باید بگم بعنوان یک مشاور عالی عمل کردم و سال آینده میتونم با اعتماد به نفس بیشتری کار کنم ولی بلند پروازی باعث شده بخوام یک شرکت داشته باشم که تا الان بخشی از سرمایه اش خرج شده و احتمالا تا پایان نیمه اول سال آینده بودجه داشته باشه.
در واقع اسفند امسال بعنوان یک شرکت همون اندازه آس و پاس هستم که اسفند پارسال بعنوان یک مشاور مستقل آس و پاس بودم.
به فکرم رسیده که حجم قراردادهای مشاوره رو کم کنم. توی تعطیلات عید یک بیزینس پلان و همچنین پلان بازاریابی خوب بنویسم و شش ماه آینده تمام تلاشم رو بکنم که چرخ های شرکت رو به حرکت دربیارم.
اگر ببازم نهایتا نیمه دوم سال رو به کارمندی برمیگردم و چند وقت دیگه از نو شروع میکنم.
ضمنا قصد دارم تا اواسط اردیبهشت، از تز دکتری هم دفاع کنم.