وقتی برای اولین بار شروع می‌کنی، ترسی نداری؛ چون هنوز طعم شکست را نچشیده‌ای و با بی‌خیالی قدم برمی‌داری. اما اگر شکست بخوری، دیگر نمی‌توانی مانند بار اول شروع کنی. این‌بار می‌ترسی که موفق نشوی و همین ترس، راهت را می‌بندد و اجازه حرکت نمی‌دهد.
تا اینجا، بسیاری از مردم پیش می‌آیند. اما ادامه دادن از این نقطه به بعد، کار ساده‌ای نیست. اینجاست که باید رویایی داشته باشی. اگر رویایت نباشد، هرگز به خاطر ترس، شروع نخواهی کرد. اما اگر رویایی در دل داشته باشی، بارها در برابر ترس‌هایت می‌ایستی و ادامه می‌دهی. این، همان چیزی است که برای موفقیت ضروری است…
