سلام به تویی که داری این نوشته رو میخونی.
دوست دارم تو اولین نوشته راجع به خودم بنویسم
من مجتبی سعیدی دانشجوی سال سوم مهندسی مکانیک دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی هستم.فک می کنم خیلی رسمی شد و یهویی شروع کردم. بزارین برگردم چند سال قبل از دانشگاه، زمانی که تو مدرسه سمپاد رشت قبول شدم تو دوره دبیرستان(همون متوسطه دوم امروزی اگه نمی دونید!)و شروع رویاهای ما. خیلی دقیق نمی شم اما چیزی که بیشتر از همه تو سمپاد نظر آدم رو جلب می کرد این بود که یه سری کلاس بود تحت عنوان کلاس های پژوهشی که مثلا هدفش این بود که بچه ها با چیزهایی فراتر از دنیای کتب خشک و زمخت و نچسب آشنا بشن تا الکی استعدادهاشون شکوفا بشه و یه اختراعی، اکتشافی، خلاصه یه چیزی تو همین مایه ها داشته باشن و مایه ی افتخار خودشون و خانواده و مدرسه. خلاصه ماجرا اینکه کلیت طرح خوب بود اما خروجی مثل همیشه ......
گذشت و گذشت تا اینکه رسیدیم به کنکور و قبولی تو دانشگاه (حالا این وسطا کلی اتفاق افتاده ها بعدا سر فرصت تک تکشون رو براتون میگم حالا یا اینجا یا جاهای دیگه اگه دوست داشتید!!:) سوال: چرا باید دوست داشته باشم؟).تو این سه سال دانشگاه اتفاقات، تجربه ها، آدم ها و مسیر های زیادی رو دیدم و تجربه کردم و همچنان هم دارم تجربه می کنم اما این خیلی خوبه که آدم با وجود دغدغه های زیادی که داره مسیر های مختلف رو تجربه کنه تا بالاخره مثل یک پرنده که هی اینور اونور میره بتونه لونه ی خودشو یه جا بسازه و کم کم بزرگش کنه فک کنم منظورمو گرفتین اگه هم نگرفتین تجربش کنین این روزها خیلی بیشتر فکر می کنم و به مسائل ساده ای که همیشه از کنارش رد میشم دقیق تر نگاه میکنم رفتار رئیسم در یه استارت آپی که توش هستم، برخورد اساتید دانشگاه ها و کلاس هاشون و پارادایم های قدیمی و همیشگیشون و خیلی چیز های دیگه.
فعلا که تمرکزم رو تقریبا روی دوره آنلاین بازاریابی دیجیتال عادل طالبی گذاشتم البته اگر این پروژه ها و کلاس ها و امتحانات مجازی دانشگاه بزاره. اگه دوست داری راجع به این دوره بیشتر بدونی تو نوشته بعدی همراه من باش.
