ویرگول
ورودثبت نام
دخترک میانسال
دخترک میانسالمی‌نویسم از دلِ دختری که میانِ سال‌ها، نه کودک است، نه پیر، اما هنوز با نورِ شمع و بوی چای زندگی می‌کند.
دخترک میانسال
دخترک میانسال
خواندن ۱ دقیقه·۲ سال پیش

شب، چای، بامِ خانه…


نمی‌دونم چند نفر هنوز شب‌ها خلوت می‌کنن...
نه با گوشی، نه با فیلم، نه با پادکست.
یه خلوت از اون خلوتا که فقط صدای قل‌قل کتری میاد و یه نور زرد، می‌رقصه روی دیوار سفید بالاخونه...

نشستم همون گوشه‌ی قدیمی. پشت به باد، رو به درخت گیلاس.
همونی که هر بهار، دونه‌هاش می‌چسبید به پنجره و من خیال می‌کردم بارونه.

چایم داغه. صدام خاموشه. دلم پره.
ولی یه جایی، لابه‌لای این سکوته، انگار زندگی هنوز یه کوچولو به من لبخند می‌زنه.

این دل‌نوشته برای اوناییه که هنوز شب براشون مقدسه.
برای اونایی که دنبال روشن کردن یه شمعن، نه خاموش کردن دنیا.

۰
۰
دخترک میانسال
دخترک میانسال
می‌نویسم از دلِ دختری که میانِ سال‌ها، نه کودک است، نه پیر، اما هنوز با نورِ شمع و بوی چای زندگی می‌کند.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید