ویرگول
ورودثبت نام
mojganeshghi
mojganeshghi
mojganeshghi
mojganeshghi
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

حرف هایی از زبان گل‌های گل فروش

هر بار که ماشین می ایستاد، قلبم می تپید. نگرانی از دست دادن تو، امانم را بریده بود...تازه به هم دل بسته بودیم. از آن روز بارانی که تنگ دل هم توی ماشین نشسته بودیم و تو برای اینکه خیس نشوی خم شده بودی سمت من. برگهایم تنت را نوازش می کرد و از بوی گلهایت سرمست شده بودم...دغدغه ی هر روزه ام این بود که کنار هم باشیم، توی ماشین. تا هروقت بادی وزید بهانه ای باشد برای نوازشت...

اما، آنروز من اولین گلدان بودم و تو آخرین...من ته ماشین بودم و تو سر آن... باد که سهل است طوفان هم نمی توانست برگم را به برگت برساند و عطرت را به نفسم...همانروزی که قرار بود در گوشت دوستت دارم را نجوا کنم!

تا صبح نخوابیده بودم...تا صبح داشتم با کلمات کلنجار می رفتم که چه باید بگویم!

ماشین ایستاد. تپش قلبم بیشتر شد. از دور نگاهت می کردم...مردی آمد، دستی به برگهایت کشید. نگاهت کرد، با احساس...دلم ریخت...نگاهش چرخید...نگاه بی قرارم را دید. با آن شاخه های بلند ته ماشین توی چشم بودم! دل توی دلم نبود...مرا برداشت...دلم داشت می تپید که لحظه ای دیگر در کنار تو، در دستهای او، شاخه به شاخه قدم خواهیم زد...و در باغچه ی کوچکی قرار خواهیم گرفت... آمدیم نزدیکت ،بوی تنت می آمد. نگاه دیگری به تو انداخت. اما، دور شد...هاج و واج مانده بودم.خاری در دستش فرو کردم. جابجایم کرد فقط و انگشتش را برد در دهانش..‌.مرا ببخش که کار بیشتری نتوانستم بکنم...

۷
۱
mojganeshghi
mojganeshghi
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید