سلام، این سومین کولهپشتی منه، و الان که دارم مینویسم راستش هنوز واسهی امسال اسمی پیدا نکردم که بتونه حق مطلب رو ادا بکنه... دروغ چرا من عاشق نوشتن و بازنگری سالانه اینجا هستم و روزشماری میکردم تا زودتر آخر سال بشه و با خودم خلوت کنم و بنویسم:))))) اما خلاصه بخوام بگم، امسال بیشتر از اون چیزی که در تصورم بود و تارگت کرده بودم از نظر مالی، کاری و کیفیت زندگی رشد داشتم: و خدا رو بابتش شاکرم!
چه چیزهایی رو از ۱۴۰۳ به ۱۴۰۴ با خودم میبرم؟
امتحان کردن کارها و تجربههای جدید یکی از چیزهایی که سعی کردم امسال بیشترش کنم تجربههای جدید بود. کارهایی که تا به حال به خاطر ترسهام، نبود زمان یا موقعیت، نقطه امن و بقیه چیزا انجامشون نداده بودم و همیشه دوست داشتم امتحان کنم... امسال سفالگری، اسکی، یوگا، پدلبورد، غذاهای هندی و عربی رو تجربه کردم و باید بگم واقعا هیجانانگیز بودن و دوست دارم سال بعدی هم همین اشتیاق رو برای امتحان کردن چیزهای جدید داشته باشم.
کارگاه سفال و لذت خلق کردن و ساختن
شیرجه زدن در ترسهام امسال فهمیدم شجاعت نترسیدن نیست، بلکه پذیرش ترسها و رفتن تو دل چیزهاییه که ازشون فرار میکنی... دروغ نگم هنوز به این جسارت تو بعضی از جنبههای زندگیم نرسیدم اما هم خواسته و ناخواسته , امسال بالاخره تونستم برم تو دل بعضی از ترسهام! یکی از بزرگترین و بهترینهاش که بابتش به خودم افتخار میکنم همین رانندگی بود که پارسال هم تو بلاگ بهش اشاره کرده بودم. باید بگم امروز که دارم اینا رو مینویسم یکی از باکیفیتترین زمانهایی که دارم همین ساعتهاییه که تنهایی رانندگی میکنم، آهنگ میخونم و با خودم صحبت میکنم شاید بخندید ولی بله، من موقع رانندگی با خودم صحبت میکنم، حالا یا تو ذهنم یا بلند بلند!
ایستادن پای چیزهایی که فکر میکنم درسته امسال دو بار به صورت خیلی جدی خودم رو تو موقعیتهایی پیدا کردم که مال من نبودن، منظورم اینه که تو اون موقعیتها دیگه خودم نبودم، حالم خوب نبود و نگه داشتن خودم تو اون موقعیتها مساوی با پا گذاشتن روی ارزشهای شخصیم بود امسال از رشته موردعلاقهم در دانشگاه انصراف دادم و کاری که دوسش داشتم رو هم ترک کردم. خیلیها بعد از شنیدن این دو تا خبر من رو محکوم به شونه خالی کردن و فرار کردن، اما به قول یکی از دوستام (که خیلی کم میبینمش ولی همیشه حرفهاش تو ذهنم میمونه) مژده برای هر تصمیمش دلیلی داره و میدونه چرا داره یه کاری رو میکنه. الان که دارم این متن رو مینویسم تقریبا سه روزه استعفا دادم و حالم بین خوب و بده و منتظرم ببینم سال جدید راجعبه این تصمیمم چه حسی خواهم داشت! دوست دارم سال ۱۴۰۴ هم این روحیه رو در خودم نگه دارم و واسهی ارزشهای شخصیم ارزش قائل شم، حتی به قیمت بیرون اومدن از نقطه امن و راحتم.
درحال ارسال ایمیل استعفا
استمرار، کلید موفقیته امسال برای اولین بار تونستم یک ورزش رو حدود ۱ سال یه صورت منظم ادامه بدم. روز اولی که وارد استودیو شدم بدنم و تواناییهام از همهی بچهها عقبتر بود، اما همونجا تصمیم رفتم به جای تمرکز روی مقایسه خودم با بچهها، بدون در نظر گرفتن نتیجه حداقل ۶ ماه به پروسه اعتماد کنم و ادامه بدم و به طرز باورنکردنیای، هر جلسه پیشرفت و بهبود خودم رو میدیدم و به استمرار داشتن ایمان آوردم خیلی خوشحال میشم اگر بتونم تو بقیه ابعاد زندگیم هم این استمرار رو نگه دارم و هروقت ناامید شدم به تتویی که اتفاقا امسال زدم نگاه کنم و ادامه بدم. So Trust The Process Mojdeh Joon
جایی که با خودم و بدنم آشتی کردم
چه چیزهایی رو در ۱۴۰۳ باقی میگذارم؟
تعارف، خجالت یا هرچیزی که باعث میشه حرفهام رو نزنم راستش امسال حرفها و احساسات سرکوبشدهی زیادی رو با خودم حمل کردم و هنوز هم حمل میکنم تلاشم اینه تو سال جدید راهی برای بروز درستشون پیدا کنم وگرنه میدونم که من و بدنم رو از پا در میاره فلذا این شخصیت خجالتی و نگران از برداشت بقیه رو دوست دارم در ۱۴۰۳ نگه دارم و باهاش خداحافظی کنم
دست کم گرفتن قدرت آموزش متاسفانه امسال به دلیل مشغلههام و همچنین تغییر اولویتهای زندگیم نتونستم خیلی روی آموزش دیدن وقت و انرژی بذارم و خب ازش ناراحتم! نمیدونم چه قدر راجعبه (Dunning-Kruger Effect) میدونید ولی من بخشی از امسال رو توی نقطه اوج نمودار بودم که دانش اندکی داشتم اما فکر میکردم خیلی میدونم. بیتعارف حالا که سال داره تموم میشه دارم برمیگردم به سرجای اصلیم و میخوام از سال جدید آموزش رو به یکی از اجزای اصلی زندگیم اضافه کنم و خودم رو تو حوزههای دیگه هم قوی کنم
(Dunning-Kruger Effect)
انتظار بیجا زمانی که داشتم سال گذشته رو مرور میکردم به این نتیجه رسیدم که من حتی موقع رسیدن به خواستههام هم همچنان خوشحال نیستم، نشستم ریشهیابی کردم و دیدم بخشی از این حس ناخوشایندی که دارم دلیلش اینه: انتظاراتم از خودم، جایگاهم و موقعیتم بیجاست! درواقع من به اندازهای که تلاش کردم دستاورد داشتم، اما انتظارم از این دستاورد بیشاز آنچه تلاش کردم بوده! درسته شاید تمام توان من در اون بازه همونقدر بوده که کاملا قابل احترامه، اما خب راهحل چیه؟ امیدوارم تو سال جدید بتونم انتظاراتم رو مدیریت کنم و یادم نره که: اگر نتایج متفاوت میخوای، باید متفاوت عمل/ تلاش کنی.
زندگی رو دور تند در یک کلام، دوست دارم این عجله و سرعت بالای زندگی رو تو ۱۴۰۳ جا بذارم و ۱۴۰۴ رو بیشتر و آرومتر زندگی کنم.
ایدهآل فعلیم از ۱۴۰۴ چیه؟!
نهتنها روتین ورزش رو در زندگیم حفظ کنم بلکه اون رو جدیتر دنبال کنم