سلام.
نمیدونم این متن رو قراره چه کسایی بخونن و راستش خیلی هم اهمیتی نداره؛ اما تصمیم گرفتم به پیشنهاد دوست و همکارم "علیرضا" شروع کنم به نوشتن از سالی که گذروندم.
البته که من تقریبا روزانه و هفتگی راجعبه روزام مینویسم و گاها بهشون یه فلشبک میزنم و یه چیزایی رو به خودم یادآوری میکنم، اما این فرق داره یکم.
حالا داستان از چه قراره؟
توی کولهپشتی به چندتا سوال ساده ولی مهم جواب میدیم و سعی میکنیم سالی که داشتیم رو مرور کنیم، چیزهایی رو برای همیشه جا بذاریم توی سالی که داشتیم، و چیزهایی رو برای ادامه مسیرمون با خودمون ببریم.
عطش تجربه کردن و یادگیری: امسال از نظر کاری و تحصیلی ریسکهای جالبی کردم. دوست دارم نترس بودنم برای رفتن تو دل ترسهام و تجربه کردن فیلدهای مختلف کاری رو با خودم به سال بعدی ببرم و همچنان درگیر متخصص شدن توی یک حوزه نشم.(نمیدونم تصمیم درستی هست یا نه ولی فکر میکنم هنوز دوست دارم تجربه کنم و از این شاخه به اون شاخه بپرم و چیزهای مختلف رو امتحان کنم)
سفر، سفر، سفر: امسال بیشتر از سال قبل سفر کردم و به طرز محسوس و ملموسی تغییراتش رو تو خودم میبینم.
و...

استراحت کردن بهجای شونه خالی کردن: امسال تونستم خودم رو بیشتر بشناسم و بفهمم چه زمانی کافیه استراحت کنم و چه زمانی لازمه چیزی یا کسی رو ترک کنم.
دوستی با خودم: یکی از چیزای دیگهای که حتما با خودم نه تنها به سال آینده بلکه سعی میکنم همیشه همراهم داشته باشمش مهربون بودن با خودم و بدنمه.
1در نهایت یه جمله از یکی از دوستهای دوستداشتنیام میگم و کوله پشتیم رو می بندم "قرار نیست حتما یه کار بزرگ و تاثیرگذار انجام بدی و دنیا رو تغییر بدی.".
(چون به نظرم خیلی زیادی سخت گرفتم و بار ذهنی زیادی رو خودم رو دوش خودم گذاشته بودم)
انکار احساسات بدم: سعی میکنم توی سال جدید احساساتم رو تماما بپذیرم و بهجای فرار و انکارشون با اونها مثل مهمون زندگی کنم. (و البته با آدمهای درست راجعبهشون صحبت کنم و از ابرازشون نترسم.)
به نقل از یه پادکستی که خیلی دوسش دارم: من نمیتونم جلوی پرواز پرندههای غم رو بگیرم اما میتونم کاری کنم تا بالا سرم آشیونه نسازن!
بیش از حد کار کردن: به جای کار زیاد و صرف انرژیم در همهجا سعی میکنم بالانس زندگیم رو تا حد زیادی رعایت کنم و انرژیم رو درجای درست و به اندازه خرج کنم.
چیدن تخم مرغهام در یک سبد: امسال سعی میکنم در ارتباطهای انسانیم هوشمندانهتر عمل کنم و همهی خودم رو برای یک آدم نزارم. تیکههایی از خودم رو برای خانواده، دوستای نزدیک، همکارهام و صدالبته خودم نگه خواهم داشت.

ورزش کنم!!!
جلسات تراپیم رو جدیتر ادامه بدم ولی در عین حال زیادی به زندگیم ور نرم.
حداقل ۶ جای جدید از ایران که نرفتم رو بگردم.
ساز زدن رو ادامه بدم، و سعی کنم مربی خوبی برای هنرجوهام باشم.
دنبال حال خوبم توی آدمها نگردم و تنهایی خوشحال بودن رو تمرین کنم.
روی توسعه سافتاسکیلهام وقت جدی بذارم.
بسه دیگه، نه؟
امیدوارم ۱۴۰۲ از جایی که ایستادم راضی باشم.