سوت مقدس ( از کتاب بر لبه تاریک)

پسرک تمام آن چند شب و چند روز را کابوس میدید
جایی میان مرگ و زندگی رها شده بود و مغزش فقط یک کابوس را مدام تکرار میکرد
تمامی آن روزها و شب ها مدام میدید که خواهر بزرگترش با شمشیری کشته میشد و شمشیر از قلبش بیرون میزد حتی نمیتوانست مردی که خواهرش را کشته بود به یاد آورد سیاهی شمشیری را از پشت در قلب دختر فرو میکرد یک بار خواهرش و بار دیگر زیبا را میدید و همه چیز تاریک میشد و تب هجوم می آورد و ذهن و بدن را با خود میبرد و دوباره که تب فروکش میکرد رفتن گاری که یک قفس بزرگ پشتش ساخته شده بود را میدید که خواهرش کوچکش در آخرین لحظات
سوتک را برایش انداخته بود
سوتک به کار من نیامد ایلگار برش دار مال تو
هر چه میدوید به گاری نمیرسید
و بعد از بلندی پرت میشد تکان های سخت درد و تب دوباره و دوباره می آمد
دخترک با پیرزن انگشتان شکسته پسرک را میان دو چوب محکم کرده بودند .سرش را در کرباس سفید رنگ و تمیزی پیچیده بودند و پایش را که استخوان در رفته ای داشت جا انداختند و پای دیگرش را هم نیز با دو چوب بلند ثابت کرده و بسته بودند ساق پای چپ شکسته بود و استخوان بیرون زده بود پیرزن برای اینکه آن را جا بزند و مرهم بگذارد به دخترک نیاز داشت
_ بگیرش محکم
و پیرزن با فشار زیادی استخوان شکسته را به میان گوشت و پوست بازگردانده بود درد آن قدر زیاد بود که پسرک تکان خورد آن در برهوتی میان مرگ و زندگی
پیرزن چیز دیگر تشخیص نداده بود و آخر کار گفته بود
فکر نمیکنم جای دیگه ای مونده باشه
و زیبا ارام گفته بود:_ صورتش
+دو تا از دندوناش شکسته فکشم جا انداختم اما ورم صورتش زمان لازم داره تا بخوابه .همین جوری واینستا اونجا برو یکم آب تازه بیار گرگها همین حوالین سریع برگرد
دخترک با غرغری زیر لب بیرون رفت و پیرزن مشغول بازرسی لباسهای پسر شد
چیزی در درون پسر بود که او را نگران میکرد یا چیزی که به همراه داشت؟
تمام قسمتهای بدنش را بررسی کرد اما چیزی نیافت .
زیر نور کمرنگ غروب که از روزنه دیوار تو میتابید و بر روی صورت پسر افتاده بود صورت پسرک را دوباره نگریست چیز آشنایی انگار او را جذب پسرک کرده بود. چیزی آزاردهنده انگار خاطره ای دور و کهنه سر برآورده و قلبش را میفشرد انگار زخمی قدیمی نمایان شده و پیرزن با ناخون کلنجار ذهنی میرفت تا زخم را بکاود و زخم دهن باز کند به آشنایی چیزی که میجست.
من این پسر را کجا دیده ام؟ نه آنقدرها سن و سال ندارد که او را جایی دیده باشم .شاید پدرش را
دختر با تکانی که به در داد رشته افکارش را برید و پیرزن نفسی به راحتی کشید. از گذشته عبور کرده بود و دلش نمیخواست کسی یا چیزی از گذشته بیرون بجهد و یقه اش را بگیرد
همونجور واینستا اونجا آبو بریز تو قابلمه تا بجوشه باید یکم سوپ برای این پسر درست کنیم بجنب
زیبا با اخم و عصبانیت آب را در دیگ بزرگ و سیاه سر اجاق خالی کرد
.......
داره تو تب میسوزه
زیبا این را گفت و دستمال خیس را دور گردن و روی صورت ایلگار چرخاند
پیرزن مشغول چیزی بود داشت چند شیشه کوچک را با هم ترکیب میکرد
زیبا سر ننداخت و ادامه داد :
چطور میشه تبشو پایین آورد
حتما پیرزن با این سن و سالش چیزی را آموخته داشت که نجات بخش جان پسرک باشد حکمتی ناشی از تجربه از تنها زندگی کردن در کوهستان مردمان کوه نشین سلاحی قوی تر از چوب و سنگ و فولاد برای مراقب از خود نیاز دارند
علم به کار بردن جهان پیرامونشان برای شفا .و زیبا تنها به این امید داشت
هزیان و تب جان ایلگار را در آغوش خود پیچیده و او را میبرد
برای لحظه ای ترسی آشنا فکر دخترک را بغل زد لب گشود که چیزی بگوید اما چه
پیرزن انگار در این دنیا نبود
تو چیزی بلد نیستی که...
+چند لحظه دهنتو ببند تا ببینم چه کاری دارم میکنم
و زیر لب زمزمه کرد
+کجا گذاشتم این زهرمارو
چیزی را که به دنبالش بود در صندوقچه کوچک قدیمی یافت
مایعی طلایی رنگ اما نه کدر و تیره مانند باقی آن شیشه ها شفاف و زلال و درخشنده انگار تکه از خورشید سوزان درون شیشه ای به اندازه چند قطره داخل هاون چکاند و منتظر ماند محتویات هاون کدر و تیره بود اما چند لحظه بعد انگار به رنگی دیگر درآمدند و بوی عجیبی در فضای کلبه پیچید پیرزن لبخند زد . با عجله محتویات هاون را در پیاله مسی کوچکی ریخت و پیش آورد
اون چیه
پیرزن کنار ایلگار زانو زد و آرام و با احتیاط محتویات پیاله را در دهان نیمه باز ایلگار چکاند
پرسیدم اون چیه پیرزن
پیرزن که انگار حوصله اش سر رفته بود بدون اینکه به زیبا نگاه کند گفت
+اگر هم بگم نمیفهمی
چرا
+چون خنگ تر از این حرفایی
نفسهای پسرک آرام تر شد و انگار در خواب فرو رفت
زیبا پرسید
چی شد
پیرزن جواب داد
+جونشو از مرگ پس گرفتم
_ چرا قبلا این کارو نکردی
پیرزن رک و صریح جواب داد
+چون جادو اینطوری کار نمیکنه
و سر بالا آورد و به چشمان زیبا چشم دوخت چیزی در نگاهش بود که دلهره ای را به پیاله قلب دختر میریخت معجونی از ترس و جنون .نگاهش خالی بود همانند نگاه هیولا قبل از به تاراج بردن جان .مانند نگاه ببری وحشی به شکارش همانند نگاه جادوگران
زیبا بی اختیار قدمی عقب رفت و دست به کمر برد و دسته خنجر را لمس کرد لمس سلاح در موقع خطر آرامشی هر چند غیر واقعی اما آرام کننده ذهن .
پیرزن بلند شد و به سمت میزش رفت همانجا که با شیشه هایش درگیر بود همانطور که پشتش به زیبا بود گفت
+ترس تمام وجودتو برده
زیبا با خشم جواب داد
من از چیزی نمیترسم من دو نفرو دو تا شکارچی رو...
پیرزن با صدای بلند تری حرف دختر را برید
+ اونم از روی ترس بود
گفتم که من از چیزی نمیترسم
ترس واژه حقیریه برای توصیف چیزی که تو قلبت حمل میکنی
زیبا خواست حرفش را تکرار کند اما فایده اش چه بود ؟
هر دو میدانستند سخن پیرزن بیراه نیست
حالش که بهتر بشه از اینجا میریم مجبور نیستیم زیاد بمونیم
+زمستون کوچک داره شروع میشه نمیتونید از کوه ها رد بشید.حتما اسم زمستون کوچک به گوشت خورده؟ ها؟
همیشه قبل بهار میاد قبل از اینکه برفا شروع به آب شدن بکنن .دقیقا چند روز قبل از اینکه یخ های کوه شروع به چکه کردن بکنن میاد .آخرین تلاش زمستون برای اینکه نشون بده قدرت بی رقیبه کوهستانه .تو از چیزی نمیترسی؟ هه باید باهاش روبه رو بشی تا بفهمی ترس چیه
بدترشم دیدم
+مثلا چی؟ دوتا گرگ و دوتا شکارچی؟
زیبا به ایلگار نگاه میکرد پسرک ارام و معصومانه خوابیده بود
-اون چی بود که تو اون زهرماری چکوندی
+عصاره شفا آب چشمه حیات
-چرا قبلا این کارو نکردی
+چون داشتم حساب کتاب میکردم که جون یه غریبه ارزش اون چند قطره رو داره یا نه
_ و به چه نتیجه ای رسیدی
+اون چیزی با خودش داره که خیلی ارزشمند تره
و چرخید و به صورت زیبا چشم دوخت زیبا پوزخند زد
-گشتی و پیداش نکردی
سکوتی میانشان برقرار شد سکوتی پر از کشمکش در قلب و ذهن پیرزن در افکارش با خود گفت
+پس وجود داره
-پیش منه اما امکان نداره بتونی پیداش کنی
پیرزن این را خوب میدانست که اگر چیزی را نیافته حتما آن چیز بیرون از محیط و احاطه قدرت او بود
چرا میتونم پیداش کنم اون چیز یا به گردنت آویخته شده یا تو جیباته یا تو آستینت یا یه جایی اون بیرون کنار چشمه زیر یه سنگ اما اینکه نمیتونم احساسش کنم عجیبه
و انگار با خود حرف میزند در فکر و خیال خود گفت
+مگر اینکه
و انگار چیزی را یافته بود دست بالا آورد و دو انگشتش را به زیبا نشان داد
+مگر اینکه اون دوتا چیزه که با هم یه چیز رو پدید میارن
دو انگشتش را که از هم جدا بود به هم نزدیک کرد
+اون چیز و جان این پسر
-پس برای همین بود که حساب کتابت جور در اومد
+نه اما هیچ چیزی بی دلیل نیست
...............
پاسی از نیمه شب گذشته بود که ایلگار چشمانش را گشود حجم ناچیزی از نفس مانده در سینه را بیرون داد و با دید تارش به جهان با تمام توان گفت :آب
زیبا در کنارش روی یک صندلی نشسته بود و دستمال خیسی را به دست داشت و صدای خر و پف پیرزن بلند بود
زیبا بیدار شد و در میان حالتی از شادی و دستپاچگی آرام چند قطره در گلوی ایلگار ریخت
ایلگار آرام و با دستانی که انگشتان شکسته اش را ثابت کرده و بسته بودند دست زیبا را لمس کرد
زیبا گفت: حالت بهتر میشه مثل قبل و دهانش را به گوش ایلگار نزدیک کرد و گفت سوتکت دست منه نگران نباش
ایلگار با خیالی آسوده چشمانش را بست
جهان دیگر اهمیتی نداشت آنچنان خسته بود که به خوابی عمیق نیاز داشت بسان خواب مرگ
.......
پیرزن عادت داشت که هر روز بیرون میرفت دقیقا قبل از طلوع آفتاب شاید میخواست سنگینی شب را در بستر سرد رودخانه بشوید و شاید هم فریضه ای را به جای می آورد و هر چه بود خالی از جادو نبود به آنی پشت درختهای منتهی به جاده ای که رو به دره میرفت ناپدید میشد و بعد بازمیگشت
خیس و یخ زده
لعنتی کجا میره هر روز میره خودشو میندازه تو رودخونه و برمیگرده؟
چرا اونم تو این هوای یخ
اما زیبا دغدغه بزرگتری داشت و آن ایلگار بود در حالی که سوپ را کم کم و با قاشق به دهان ایلگار نزدیک میکرد گفت زودتر سرپا شو باید از اینجا بریم
ایلگار متعجب نگاهش کرد او نگفته بود بریم یا نه همین را گفت اما وقتی داشت این را میگفت به درب کلبه نگاه کرده بودو صدایش را پایین آورده بود
ایلگار پرسید: اون کیه
زیبا با نگاهی که به درب کلبه گفت :
- یه پیرزن عجیب غریب یه جادوگر به محض اینکه بتونی اولین قدمتو برداری باید از اینجا دور بشیم پیرزنه یه روانی به تمام معناست از کف دستش گلوله های آتش بیرون می ریخت

گلوله های آتش؟ چیزی در ذهن پسرک جرقه زد.جادوگر و گلوله های آتشین ... داستان هایی از زبان مادربزرگ
- مثل خرس میخوابه اما مثل گنجشک از خواب میپره و کل روزو داره این ور اون ور میره خستگی تو کارش نیست اما خیلی بداخلاقو نچسبه و گوشاشم مثل گوش های سگ تیزن
در همین لحظه بود که پیرزن در را گشود و از همان جلوی در شروع به غرغر کردن کرد
+آهای دختر وراجی کافیه بلند شو برو یه سطل آب بیار زود باش
و چوب دستی که به دست داشت به سمت ایلگار انداخت چوب دست تازه تراشیده شده به لبه تخت خورد و همانجا ایستاد
+تو هم بلند شو و راه برو
زیبا با نگاهش بر روی پیرزن فاصله تخت تا درب را پیمود و سطل آب کهنه را برداشت و بیرون رفت
ایلگار در حالی که بلند میشد و سعی میکرد به چوبدستی تازه تراشیده شده تکیه بدهد گفت از زحماتی که کشیدید -ممنونم که جونمو نجات دادی
پیرزن نگاهی به ایلگار انداخت که به زحمت به چوبدستی تکیه داده بود و سعی میکرد درد وجودش را پنهان کند اما عرق سردی که بر پیشانی سفیدش نشست درد را به وضوح آشکار میکرد پیرزن گفت : هر چند با یه نگاه میشه فهمید که اهل شمالی اما لهجه عجیبی داری که شبیه هیچ جایی در شمال نیست اهل کجای شمالی و این جمله را به لهجه غلیظ شمالی گفت .
ایلگار ساکت بود و کنجکاوانه داشت پیرزن را نگاه میکرد
- اهل کجایی که شترهاش در بیابان برف میخوردند
پیرزن انگار چیزی شگفت انگیز و ترسناک کشف کرد سعی کرد صاف بایستد و صاف در چشمان منبع ترسی که به قلبش ریخته بود چشم دوخت
+پس یه قدرت باستانی همراه داری
بی اختیار خود را آماده هر پیشامدی کرد و دست به چاقوی تیزی که لبه میز بود برد
در به صدای خش داری باز شد و در آستانه در زیبا به سخن در آمد
- و تو میخوای این قدرت رو مال خودت بکنی پیرزن

زیبا این را گفت و زنجیری که به کمر بسته بود باز کرد. زنجیر در دستان زیبا بود و گوی فلزی که به سرش آویزان بود تاب میخورد
+نمیخوام بهتون آسیبی برسونم

ولی حرفش با رفتارش نمیخواند چاقو را بالا آورده بود
- دنبال چی میگشتی ؟
این را ایلگار گفت و تیز در زن نگریست
- اون موقع که به خیالت بیهوش بودم داشتی تو لباسام دنبال چیزی میگشتی .فقط چند دسته دزد هستند که این قدر حریصانه دنبال تصاحب کردن چیزی هستند که مال خودشون نیست .جادوگران دیوزنتان... اسمتونو بارها تو داستان های مادر بزرگم شنیدم ...درووکا... و این کلمه را بلند تر ادا کرد و ساکت شد تا تاثیرش را در چهره زن ببیند
زن از اینکه ایلگار او را به نام باستانی اش نامیده بود عصبانی شد و چاقو را به سمت ایلگار پرت کرد چاقو در لبه چوبی تاقچه نشست
-نباید پرتش میکردی جادوگر چون چیزی برات نمونده حتی یه چوبدستی هم نداری که بتونی باهاش نیروی جادویی به کار ببری
پیرزن دندان به دندان سایید و گفت: چرا دارم

و به آنی دست دراز کرد و چوب دست زیر بغل ایلگار را بیرون کشید ایلگار زمین خوردو پیرزن چوب دست را روی هوا قاپید
اما لحظه ای بعد گوی شلیک شده با زنجیر به دور چوب دست پیچید و این بار زیبا بود که فریاد میزد
- پیرزن حیله گر زمین رو از وجودت پاک میکنم
جدالی میان نیروی جوانی و جادو اما در این جدال جادو پیروز شد موجی از نیرو دختر را بلند کرد و به دیوار سنگی کوفت
دختر ناله کوتاهی کرد و از درد به خودش پیچید
اما بعد از لحظه ای که درد فروکش کرد دست به جیب برد و سوتک سنگی را به سمت ایلگار پرت کرد
ایلگار که از درد چهرش در هم رفته بود سوتک را در هوا گرفت .زیبا وقتی سوتک را در دستان ایلگار دید چشمانش را بست و ایلگار هم سوتک را به لب نزدیک کرد و با چشمان بسته در سوتک دمید.اما پیرزن که حواسش جمع بود و انگار چند روزی بود که خود را برای این جدال آماده کرده بود چشمانش را بست ، ردای بلندش را به صورت کشید و پشت به ایلگار کرد و زمانی که ایلگار هوا را دوباره به سینه اش فرو میداد تا دمی دیگر در سوتک بفشارد فرصت یافت تا با نیروی جادویی که هنوز پرتوان بود پسرک را بلند کرده و به دیوار بدوزد
دستان ایلگار در دو سمتش به دیوار چسبیده بودند و انگار سنگهای دیوار کلبه مثل غل و رنجیر او را به بند کشیده باشند
ایلگار سوتک را محکم در مشت راستش میفشرد و احساس خفگی میکرد
زیبا به زحمت میکوشید تا بلند شود
پیرزن به ایلگار گفت :چه غلطی کردی پسره نمک به حروم
و چشمانش را تنگ کرد تا بهتر ببیند که در مشت ایلگار چه چیزی جای دارد
زیبا به سمت زن هجوم برد
-پیرزن کثیف
اما قبل از اینکه کلمات را درست به پایان ببرد با حرکت عصای پیرزن به سمت دیواری پرت شد و محکم به دیوار سنگی خورد پیرزن توجهی به دختر نداشت
+اون چیه تو دستت یه سوتکه؟ آره ؟
ایلگار فریاد زد: منو بیار پایین پیرزن
+اون سوتک لعنتی رو بنداز تا استخوناتو خرد نکردم
ایلگار لحظه ای مقاومت کرد اما ناچار سوتک را انداخت
سوتک روی کف سنگی کلبه با صدایی خشن و خشک ثابت ماند
پیرزن آرام و آهسته به سوتک نزدیک شد
لحظه ای با چشمان گشاد شده به سوتک نگریست زانو زد و دست برد تا سوتک را بردار اما قبل از برداشتنش دستش را با ردایش پاک کرد انگار که چیز مقدسی را یافته بود ، آرام سوتک را برداشت و بلند شد
+نمیتونی اینجا باشی انگار یه رویا میبینم تو تو دستان منی
رو به ایلگار کرد که چسبیده به سقف دست و پا میزد گفت
+اینو از کجا آوردی؟
-مال خودمه مال خودمه
+از کجا آوردیش پسره دزد این سوتک پیش تو چیکار میکنه
-مال خودمه پیرزن منو بیار پایین
+میگی از کجا آوردی یا دهنتو جر بدم
-مال خودمه مال خاندان خودمونه مال خواهرم بود
پیرزن با حرکت دستی او را رها کرد و ایلگار به زمین خورد و فریاد بلندی کشید
زیبا با بینی خون آلود و در حالی که خنجری به دست داشت گامی پیش آمد
+خواهرت کجاست؟
- به تو ربطی نداره جادوگر
زیبا بود که می غرید
+تو یکی خفه شو دختره احمق وگرنه دهنتو پر خون میکنم این یه سوتک سنگی باستانیه نباید دست تو پسره احمق باشه بگو خواهرت کجاست
-گرفتنش با خودشون بردنش به اسیری
+کیا
-چند تا سرباز از سپاه عادل شاه
و چهره اش از درد در هم رفت
پیرزن به زیبا گفت کمکش کن بشینه روی تخت بجنب زیبا به سمت ایلگار دوید
جادوگر به سمت دیگچه ای که آب داغ در آن میجوشید رفت و سوتک را در آب داغ غوطه ور کرد
+شما مردها ضعیف تر از اون هستید که از همچین چیزی استفاده کنید اونم بدون آموزش لابد همین جوری سر خود .چقدر هم کثیفش کردی .نباید این جوری نگهش داری این سوتک یه سوتک مقدسه میفهمی ؟
ایلگار از درد ناله میکرد و به کمک زیبا روی تخت دراز کشید
اما دست به صورت زیبا برد و بینی خون آلودش را تمیز کرد
-طوریت که نشد
زیبا با عصبانیت به جادوگر پیر نگاه میکرد که سعی داشت با ملاقه ای سوتک را از آب جوش بیرون بکشد
+استفاده ازش میتونه خطرناک باشه مردا نباید ازش استفاده کنن نفرین بزرگی برای مرداست
بی خود نیست که پات لیز خورده و افتادی تو دره ببین چی بلایی سرت اومده .های تو دختر برو صورتتو بشور و زود برگرد باید گندی که زدی مرتب کنی
- من کاری نکردم تو کردی جایی هم نمیرم
+روی حرف من حرف نزن دختره بی چشم و رو زود باش برو و زود برگرد
ایلگار دست زیبا را در دستش فشرد و او را با تکان سری راهی کرد
زیبا بیرون رفت و پیرزن با سوتکی که بخار از روی آن بلند میشد به سمت ایلگار آمد
+همیشه باید تمیز نگهش داری نباید رنگش عوض بشه نه بویی بده تمیز تمیز
لبه تخت نشست و سوتک را روی سینه ایلگار گذاشت
مهربان تر از قبل نشان میداد
ارام و به آهستگی گفت: خواهرت چند سالش بود
-شونزده
پیرزن سکوت کرد و با نگاه مهربان به ایلگار نگاه کرد
+پس خواهرت رو بردن که بفروشنش خوشبختانه با دخترای جوون رفتار خشنی ندارن اونا دیگه جزو اموال عادل شاه هستند و سربازای عادل شاه از تمامی دارایی شاهشون به سختی مراقبت میکنن جنوبیا آدمهای ترسناکی هستند و نظم ترسناک ترین سلاح اونهاست
ایلگار با قطره اشکی که در چشمش حلقه زده بود گفت: پیداش میکنم و برش میگردونم خونه
پیرزن از لبه تخت بلند شد و به سمت دیگچه آب جوش رفت
+چند روز پیش حرکت کردن ؟
-حدود یک ماهی میشه که دنبالشون راه افتادم یه روز یا یه روز و نصفی بعد از حرکتشون
+چرا دیر
-خواهر بزرگترم رو زخمی کردن واون هم فرداش مرد و منم خاکش کردم و راه افتادم
+تو چند سالته بچه
-سیزده سال
پیرزن پوزخندی زد و گفت :اگر هم بتونی پیداش کنی فایده ای نداره اونا تا حالا به پایتخت قلمرو جنوب رسیدن
و تا حالا خواهرت فروش رفته و معلوم نیست کدوم خانواده و تاجری خریدتش
ایلگار آرام میگریست
پیرزن برای اینکه مرهمی بر دردهایش بگذارد گفت: البته پیدا کردنش سخت هست اما غیر ممکن نیست
اما خارج کردن کسی از اونجا خیلی سخت تره
تصاویری مبهم از ذهن پیرزن عبور کردند تصاویری از زندان بازار برده فروشان و صومعه و فرار با پسری که چشمان سبز روشن داشت و تاریکی
پیرزن به سمت ایلگار چرخید
+اما شاید تو بتونی اگه شانس بیاری و اگه یاد بگیری از اون سوتک چطور استفاده کنی
زیبا در را گشود و وارد شد صورتش از سرما گل انداخته بود
+به تو دختره احمق هم یاد میدم چطوری از اون سلاح استفاده کنی .حالا هم زود باش شروع کن دوست ندارم کلبم به هم ریخته باشه
زیبا ارام و برفروخته به سمت ظروفی رفت که روی زمین ریخته بود