ویرگول
ورودثبت نام
علمدار هنگ بهار
علمدار هنگ بهاردر گوشه ای از این دنیا، در سیاره ای به کوچکی یک گرد رها در فضای بی انتها، در کهکشانی پرت و سوت و کور در میان انبوهی از تاریکی ، ما اینجاییم و صدای فریادهایمان به جایی نمی رسد.
علمدار هنگ بهار
علمدار هنگ بهار
خواندن ۹ دقیقه·۲ ماه پیش

بخشوده شده قسمت اول ( از کتاب بر لبه تاریک)

از پشت پیچ کوره راه کوهستانی چند سوار پیش می آمدند ماموران مالیات و خراج... نه بسان سربازان جنوب آراسته و به اجبار تمیز... بلکه شلخته و کثیف ولی به همان اندازه بیرحم و جانی... در بین آنها زنی سوار بر اسبی کوچک تر و کمی عقب تر از بقیه پیش می آمد. درست در کنار دختری که دست بسته و پای برهنه به دنبال اسب یکی از مردان کشیده میشد می راند.

سر دسته مردی بلند بالا با چشمانی نافذ و موهای طلایی بلند بر روی پیشانی ریخته ، با یقه باز و پوستین بلند سیاهی بر روی بالاپوش کشیده آرام میراند . پنج سوار ، افرادش از پشت سرش میراندند و در آخر زن بود که می آمد

همه در سکوت اما گهگاهی خنده و شوخی سر میگرفت و مردی که طناب دستان دختر به زین اسبش بسته بود طناب را می کشید و دخترک تلو تلو خوران افتان و خیزان تن خسته خود را پیش می کشید. گل و لای مانده از باران بی امان پاییز سرد دختر را کثیف و گل آلوده کرده بود و نگاه حیرانش را برای کمک به اهالی پراکنده شمال می دوخت که به نشانه تاسف سر تکان میدادند و زیر چشمی به دختر بی پناه نگاه میکردند که به اسیری برده و لابد تاوان نپرداختن مالیات پدرش به بردگی فروخته میشد. جزو دارایی شاه جنوب ،کسی که مردمان شمال به کنایه عادل شاه مینامیدند.

خورشید پشت افق می آرمید و جهان در تاریکی فرو میرفت. جمع در سکوتی خفه به سمت تاریکی جنگل کج کردند و دمی بعد از اسب ها فرود آمدند. دخترک نیز بر زانو نشست و دمی بعد بر روی زمین افتاد و با نگاه ملتمسانه به زن همراه جمع گفت: یه جرعه آب

زن مشک را از دست یکی از مردان که کله تاسش را میخاراند بیرون کشید و به سمت دخترک گام برداشت حرکتش باعث خنده مردان شد دهانه مشک را به لب دختر نزدیک کرد و دختر با ولع نوشید و سریع به سرفه افتاد.شرابی تیز گلوی دختر را آزرده بود

گفت: شرابه.آب بهم بده

زن تیز در دختر نگریست و گفت: چند روزه چیزی نخوردی شراب بهت جون میده تا باقی مسیر رو بری

این را آرامتر گفت .جوری که مردان نشنوند و خف گفت: خیلی نزدیک شدیم درست پشت اون درختا. امشب باید بری وقتی همه خوابیدند

دختر روی زمین دراز کشید بی آنکه چشم از چشمان درشت و آبی زن بردارد. زنی با ردای سرخ گرفته به مانند رنگ لخته ی خون که به سیاهی میزد بلند شد و در کنار اسبش نشست و به درختی تکیه داد. جوری که دختر در میدان دیدش بماند

شب سختی بود سرد و خیس و مردانی که از شهوت لبریز بودند.ماموران مالیات تنفر انگیز ترین موجودات در قلمر شمال .اجیرشدگان دون پایه برای چپاوول قانونی مردمان شمال که نه اعتبار مردان و سربازان پادشاه را داشتند نه مانند آنها به قوانین شاه جنوب پایبند بودند.مردان وحشی و خشن و زن این را خوب میدانست. پس شب سرد دراز هم باید باشد و خستگی باید با نیروی اراده پس زده شود.باید هوشیار بود

خستگی راه و سرما که آتش کم رمق در دل جنگل سرد یارای آن را نداشت تا پاسخی بر خنجر تیز شب باشد، میرفت تا خاموش شود. زن هنوز چشم به دختر داشت که در چند قدمی مردان روی زمین افتاده بود. پاها و ساق برهنه دختر از لباس کوتاه و پاره اش بیرون بود. گرچه جثه درشتی داشت اما با نگاهی میتوانستی بفهمی که سیزده یا چهارده ساله است. موهای به هم چسبیده روشن و صورتی که گل انداخته بود و چشمان زیبایش هر مردی را به سمت خود میکشید

مردی از مردان بلند شد و با مشک شرابی که در دست داشت تلو تلو خوران از جمع دور شد تا خود را پشت درختان خالی کند اما در گذر از کنار دختر لگدی را نثارش کرد و با خنده گذشت و دختر از چرتش بیرون کشیده شد و بیشتر در خود مچاله شد.زن خود را جمع کرد تا خیز بردارد اما برای چه؟ برای یک دختر که به اسیری برده میشد میخواست با مردان مست درگیر شود؟ارزشش را داشت ؟ پس نشست و به درخت تکیه داد

شب می آمد و مردان مست یک به یک به خواب می رفتند.دختر در خواب بود و زن نیز با چشمانی که از بی خوابی میسوخت پلک روی هم گذاشت اما نه ...مردی در میان جمع هنوز بیدار بود و با چشمان سرخ و نیشی که باز بود و دندان های کرم خورده اش را نمایان میکرد به پاهای خوش قواره دختر خیره بود پاهای گرچه گل آلود و خونین اما زیبا و اشتها آور

مرد گرسنه شهوتش، چاق، طاس و بی بند از هر بندی

مردان از دست درازی به دختر منع شده بودند و همین زن را دلگرم میکرد. چشمها گرم شده بودند نسیم سردی میوزیدو هیزم ها در آتش های کوچک میسوختند.شب در میان وحشتی تلخ و خفته در جریان بود و جنگل بر هر زشتی سایه می افکند. مردان، آن افسران دون در خواب و زن نیز دورتر داشت چرت میزد که نه، در خواب بود.

مرد به اطراف نگاه کرد و چهار دست و پا و خفه به دختر نزدیک شد پاهای دختر را لمس کرد دختر پاهایش را جمع کرد و از خواب پرید.مردی کریه بر او خیمه زده بود. مرد دستان بزرگ و گوشت آلود خود را روی دهان دختر گذاشت

-جیکت در نیاد جوجه مرغ فقط میخوام ببینم چی زیر لباست قایم کردی

دختر شروع کرد به دست و پا زدن اما مرد توانمند تر از آن بود که با دست و پای بسته بشود حریفش شد مرد بادست دیگر طناب را کشید و دست دختر را بالاتر نگاه داشت و سر را به سینه دختر نزدیک کرد .برخورد لب با تن دختر احساس چندشی را به تن دختر ریخت اما قبل از آن که لبها پایین تر بروند تیزی خنجر زن گلویش را خراشید

+دستتو از روی دهنش بردار گراز

مرد چرخید و خود را روی دخترک پایین آمد و گفت : آروم راهبه کوچولو فقط میخواستم ببینم دست و پاش خوب بسته شده یا نه

دختر خود را جمع کرده و در میان ترس و اندوه بغض کرده بود و از وحشت میلرزید .مرد سعی کرد سرپا بایستد اما لغزید و افتاد با پوزخند چندشی دوباره ایستاد و گفت: فقط میخواستم ببینم دست و پاشو باز کرده یا نه... دختر چموشیه

+یه بار دیگه بهش نزدیک بشی یکی از چشماتو از دست میدی

هم قطاران مرد یکی یکی از خواب برخواسته بودند و صحنه رویارویی آن دو را نگاه میکردند .مرد مست بود اما داشت هوشیاری اش را به دست می آورد و گستاخی زن را نمیتوانست تاب بیاورد .دست به چاقوی خود برد که زیر شکم فربه اش در میان کمربند چرمین آویخته بود .با دهانی که بوی نامطبوع شراب میداد گفت: فکر نکنم بتونی فاحشه

زن با شنیدن توهین مرد شمشیرش را کشید و بی روح به چشمان مرد خیره ماند منتظر حرکتی از مرد تا سرش را جدا کند.شمشیری نازک و بلند تر از شمشیر مردان اما لبه تیغ زیر نور مهتاب درخشش خیره کننده ای داشت شمشیر را با یک دست کشیده بود آن هم شمشیری به آن بلندی که تبحری بالا لازم داشت و دست دیگرش بر غبضه شمشیر بود با انگشتری که مزین به سر گرگی بود با چشمانی سرخ و دهانی پر خون .شمشیری از جنس فولاد سلطنتی شمشیر سفارشی که فقط برای اعضای خاص ساخته میشد .تیز و برنده شمشیری اهدا شده از سمت پادشاه به اعضای خاص نشانی از وفاداری به سلطنت داشتنش صاحبش را مورد احترام جلوه میداد و سربازان دون را مجبور به فرمانبرداری میکرد. زن جایگاه بلندی در جنوب داشت اما اینجا چه میکرد؟ در شمالی ترین نقطه از قلمرو شمال

مرد ترسیده بود اما دیگر نمیتوانست عقب بنشیند همراهانش از خواب برخواسته نگاهش میکردند و اگر عقب مینشست تا ابد مضحکه آنها میشد .چاقو را بالا آورد اما صدایی او را به سمت همراهانش چرخاند

-چاقوتو غلاف کن تن لش .معذرت بخواه و بیا یه گوشه بگیر بخواب حروم زاده

سردسته مردی بلند بالا و لاغر اندام بود با صورتی تراشیده و موهایی به زردی گندم زار که زیر نور مهتاب به هیبتش می افزود

نهیب زد زود باش

مرد چاق آب دهانش را قورت داد و آرام و جویده و خف گفت: معذرت میخوام . برگشت به سمت همانجایی که بلند شده بود و خفه و خمیده در جایش دراز کشید

سردسته دستی به موهای خود برد و به عادت همیشه کاکلش را پس زد و رو به جمع گفت نمایش تموم شد همتون بگیرید بخوابید.

نا امید و کسل از اینکه رویارویی به نبرد نینجامیده است .همه در جایشان دراز کشیدند

مرد سر دسته نگاهی آرام به زن و سپس به شمشیرش کرد و خود نیز در جایش دراز کشید و پوستینش را تا گلو بالا کشید

چه شمشیری! چه دارند این زنان صومعه که این قدر مورد احترام پادشاه هستند؟ دختران باکره صومعه بدون ازدواج بدون لمس شدن توسط مردی.سالها آموزش و تمرین برای چه؟ چه میکرد یکی از آنها بین جمع ما مردان دون پایه سگان پادشاهی جنوب دزدان قانونی ، آن هم این زن که بی شک برای ماموریتی مهم فرستاده شده بود و اما آن دختر ...

مرد گرچه پشت به دختر و زن کرده بود اما هنوز گوش به آنها داشت و در افکار خود غرق بود .پیر دختر صومعه آن زن چه با وقار بود و زیبا .چقدر چشمانش را دوست میداشت و از روزی که همراهشان شده بود چیزی در قلب مرد میجوشید .زنان صومعه به وسیله مردان لمس نمیشوند حتی به وسیله بزرگترین مرد جنوب پادشاه .تنها دست آنها بوسیده میشود و اگر سر مردی لمس شود عمری دراز در انتظار آن مرد است اما مرد عمری دراز نمیخواست

پس چه میخواست ؟ تن زن را میخواست... دلش میخواست زن را در میان بازوان خود بگیرد. حتی برای شبی. نه به شهوت.بلکه به عشق، به مهرورزی ،به چشیدن طعم دوست داشته شدن.چه خیال خامی

زن با دختر سخن میگفت گوش تیز کرد

+همین امشب... بعد از درختان ... گندم زار و ...خانه هایی که میبینی... و صدای بریده شدن طنابها

هیسسسس ...دعوت به سکوت.

مرد با خود گفت :ماموریت انجام شد. بعد از رفتن دختر زن باز خواهد گشت و او دوباره تنها خواهد شد

گوشواره در دست دختر قرار گرفت : برو

دختر به چالاکی خمیده خمیده و بی صدا گام برمیداشت و دمی بعد در پشت درختان بلند کاج گم شد .زن در تاریک روشنای شعله های کوچک آتش و نور ماهتاب ایستاده بود و به رد رفته دختر چشم دوخته بود

مرد سردسته چرخیده و با چشمان باز او را نگاه میکرد

آرام گفت: رفت؟

زن بدون اینکه نگاهش را از تاریکی درختان برگیرد گفت: بله

-تو هم میری

+بله

مرد پوستین بلندی را که رویش کشیده بود کمی بلند کرد

-هوا سرده ...بیا

+زنان صومعه لمس نمیشن

-نه جایی مثل اینجا بین این دنیای سرد و بی رحم و اجبار های زندگی... بردگی... یک شب فقط یک شب به میل خودمان انسان باشیم همین

زن نگاهش کرد چیزی در چشمان مرد بود که او را نمیترساند... امیدی به رحم... به دلگرمی

مرد فقط نگاهش میکرد و پر پوستین هنوز بالا بود و شب سردی بود .سرمای سوزناک شمال .زن به اسب خود نگاه کرد و گامی به سمت اسبش برداشت. اما درنگ کرد در فکر بود آغوش مرد خط قرمز صومعه تمام زندگی واعتبارش اما او قبل از هر چیزی انسان بود و مرد دروغی در نگاهش نداشت. چشمها آیینه قلب آدمی هستند. برگشت و به مرد نزدیک شد و خود را بی هیچ سخن و صدایی زیر پوستین و آغوش مرد جا داد .مرد دست دور بدن زن انداخت و او را به خود کشید.

جاودان باد عشق جاودان باد زندگی

داستانعشقداستانکرمان
۲
۰
علمدار هنگ بهار
علمدار هنگ بهار
در گوشه ای از این دنیا، در سیاره ای به کوچکی یک گرد رها در فضای بی انتها، در کهکشانی پرت و سوت و کور در میان انبوهی از تاریکی ، ما اینجاییم و صدای فریادهایمان به جایی نمی رسد.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید