روی صحبتم با کسایی هست که می خواهند کاری را انجام بدهند ولی نمی توانند یکدفعه ای تمامش کنند یا اصلا کاری نیست که سریع تموم بشه.
اگر کاری را داری به صورت تدریجی و مداوم انجام می دهی یعنی مثلا می خواهی یه مهارتی را یاد بگیری و روزی نیم ساعت وقت می خواهی بگذاری، اولا بهت تبریک میگم این یک روش خیلی خوب هست.
اما
اما به این نکته دقت کن که یک اصل مهم داره و اون اصل اینه که...
نگذار زنجیره قطع بشه!!!
اگر کاری را به صورت تدریجی انجام می دهی، اگر یک روز انجام ندهی، مغز آمادگی بالایی پیدا می کند که روزهای بعدی آن را انجام ندهد.
کسی که رژیم می گیرد و خوب پیش می رود ولی اون روز تصمیم می گیرد که یک ناپرهیزی داشته باشد. در اصل شاید اون یک ناپرهیزی خیلی ضرر نداشته باشد ولی همین که قانون خودت را شکستی ذهنت را آماده کردی که دوباره این اشتباه را تکرار کنی.
برای انجام این روش باید یک تقویم بزرگ دیواری و یک ماژیک تهیه کن
یک حداقلی را برای خودت مشخص کن
و یک جریمه هم برای انجام ندادن کارت در نظر بگیر.
هر روزی که اون کار را انجام می دهی در تقویمت خط بزن.
این تکنیک یک روش اساسی هست یک روش طلایی هست. پس دقت کن که به عنوان آخرین روش استفاده کنی.
روی کارهایی انجامش بده که اراده انجامش را نداری
حتما دقت کن که این روش در ذهن انجام نمی شود حتما باید استفاده از تقویم و خط زدن باشد.
خیلی ها از این روش استفاده کرده اند و به نتایج خوبی رسیده اند.