شب بود. وارد کوچه‌ای خلوت شد و به آرامی یکی از درهای فاضلاب شهر را که در همان کوچه بود برداشت و به داخل کانال رفت. دست در جیب کاپشنش کرد و یک بطری فلزی بیرون آورد. چند قطره از محتوی بطری را در فاضلاب ریخت و به همان آرامی از راهی که آمده بود از کانال خارج شد. چند ساعت بعد زمین‌لرزه‌ای شهر را به لرزش درآورد. مردم وحشت کرده بودند. درهای فاضلاب یکی‌یکی به هوا پرت می‌شد و موجودات عظیمی از کانال‌ها بیرون می‌آمدند؛ موش‌های غول‌پیکر، سوسک‌هایی به اندازه‌ی تانک، قورباغه‌هایی که می‌غورّیدند(!) و مارمولک‌های هفت‌متری.
طولی نکشید که در همه‌جای شهر پخش شدند. عجیب‌تر از اندازه‌ی آن چندش‌آورها سخن‌گفتنشان بود. اهالی شهر با احساسی مرکب از تعجب و ترس سکوت کرده بودند و هیچ فعالیتی نمی‌کردند. بوی گند فاضلاب تا مغز استخوان را می‌آزرد اما کسی توان مقابله با این موجودات عظیم‌الجثه‌ی کثیف و خبیث را که قرن‌ها در انتظار چنین روزی برای انتقام از آدم‌ها بودند نداشت.
در عرض یک هفته بر شهر مسلط شدند و به واسطه‌ی قدرت زیادی که به دست آورده بودند کوچک‌ترین رحمی به کسی نمی‌کردند. هر روز نیز قدرتمندتر می‌شدند و تمام این‌ها ناشی از سکون فکری و فیزیکی مردم بود؛ مردمی که تنها، شاهدانی بر خرابکاری‌ها و بی‌رحمی‌های سلاطینِ تازه بودند. سلطه‌گران نیز کم‌کم به زندگی فوق‌فاضلابی خو کرده بودند و متوجه نبودند که با خود روحیات فاضلابی را بالا آورده‌اند.
سال‌ها در نکبت و تعفّن گذشت. گروهی از مردمِ قدیمی که در زمین‌لرزه حضور داشتند به این نتیجه رسیدند که: «روی زمین دیگر تفاوتی با زیرِ زمین ندارد و هردو درعمل فاضلاب شده است». به این می‌اندیشیدند که سلطه‌گران بزرگند اما ترسوهای بزرگ، مثل زمانی که زیرِ زمین زندگی می‌کردند. همان مدفوع‌خواران هستند که امروز مدفوع بزرگ‌تر و بیشتری می‌خورند. همان وراج‌ها با صدایی بلندتر. همان تنفربرانگیزان که قدیم، به علت پنهان‌بودنشان، فقط‌وفقط دوستی نداشتند اما در این زمان، چون جایی برای پنهان شدن نمی‌یافتند و به‌ناچار همه را مورمور می‌کردند، نه‌تنها هیچ دوستی نداشتند بلکه طبعاً «دشمن» خیلی داشتند.
یک روز صبح سایه‌ای از دور نمایان شد. از میانِ شلوغی‌های شهر گذر کرد و از بلندترین برج شهر بالا رفت. روی برج کنار یکی از پنجره‌ها رو به افقِ دوردست ایستاد. دست در جیب کاپشنش کرد و یک بطری فلزی بیرون آورد و در جریان باد افشانه کرد. چند ساعت بعد زمین‌لرزه‌ای شهر را به لرزش درآورد. مردم وحشت کرده بودند. موجودات عظیم یکی‌یکی هلاک می‌شدند.
م.ق | کرج - دی‌ماه ۱۳۹۲
