سؤالی که پیش رو هست، صدا و سیمای جمهوری اسلامی دقیقاً چه کار می کند؟
حتی این سؤال رو از مدیران شبکه ها هم بپرسید، قطعاً پاسخی که ارائه می دهند قانع کننده نخواهد بود.
قبل از شروع، لازم به ذکر هست که این پُست کاملاً نظر شخصی خودم می باشد.
سریال های بی سر و ته تلوزیون، نشان از شکست بی بدیل صدا و سیمای ایران می باشد.
حتی از کارگردان های به نامی که در نوروز امسال و همچنین در ماه رمضان استفاده نیز کردند،اما هیچ کمکی به روند تولید بهتر نکرده.( آمار پر بیننده بودن ملاک کیفیت نیست )
و در مقابلش سریال های زیر تخم مرغی که بعضاً به شکل مفتضحی کمبود فیلنامه و سناریو را در بر دارند.
از تبلیغ های بی محتوا و سراسر دروغ صدا و سیما نباید به همین سادگی گذشت، که در تأمین بودجه ی کلان همچین تریبیونی را تأمین میکنند.
آیا منطقه ای را می بینیم که حتی در شبکه ملیش هم هیچ تعهدی نسبت به بینندگانش ندارد؟
بله همین است، نه در تبلیغ نه، در سریال و نه در پخش و سازمان!!
فرصت سوزی که صدا و سیما در آن تبحر ویژه ای نیز دارد را غافل نباید بود، این فضای مهم و رسانه ای را به یک باتلاق کشنده تبدیل و از آن فقط استفاده ی پولی می کند.
جای برنامه های سازنده خالیست!!
امثال شوکران ها با تولید محتوای کاربردی چه در زندگانی شخصی و چه در روند فرهنگسازی باید خانه نشین شده، و از دیدن همچون برنامه هایی محروم گردیم.
این کدام اصلاح ساختار است، که هر مزخرفاتی را برای سرگرمی و تحت الشعاع قراردادند افکار عمومی نسبت به تبلیغات تلویزیونی نیز به خوراک جماعت اضافه کرده اند.
لطفاً در انتخاب های خود دقت بیشتری داشته باشیم.
و لازم به ذکر هست، بنده در طول مدت چندین سال از سریال ها و تبلیغات تلویزیونی خدا را شکر محروم بوده ام و امسال به دعوت دوست عزیزی، این جعبه ی منحوس را باز کرده و از مزخرفات پخش شده بسیار ناراحت گشتم.