
سه روز تعطیلی زمان مناسبی برای سفر رفتن بود، اون موقع یه جیپ صحرای زرد رنگ کروک داشتم، به همراه برادرم لوازم رو جمع کردیم و راه افتادیم به سمت کویر، غروب شد که رسیدیم به مجتمع مهتاب، کنار مجتمع کمپ زدیم تا فردا بقیه مسیر رو بریم

صبح که بلند شدیم تصمیم گرفتیم که یه سری هم به بیابون های پشت مجتمع بزنیم، رفتیم و رفتیم، حدود 20 کیلومتری رفتیم و ... بعد از چند ساعت معطلی گفتن برگردین ما هم برگشتیم

اما مسیرمون افتاد به حوض سلطان چون از یه سمت دیگه رفته بودیم و متوجه نشدیم به طرف باتلاق میریم، چاره ای نبود باید رد میشدیم ولی یک متر و دو متر نبود که، با تمام سرعت حرکت کردم ولی بعد از 8 کیلومتر ماشین بالاخره از دور افتاد و گیر کرد، از زمانی که گیر کردیم تا موقعی که بیرون اومدیم یک هفته طول کشید، خیلی سعی کردم که بیرون بیایم ولی نشد ماشین تا شاسی توی گل بود

مجبور بودیم پیاده تا اتوبان بیایم اونجا سوار ماشین میشدیم، میرفتیم قم وسیله میخریدیم و از کنار اتوبان تا دم ماشین لوازم رو کول میکردیم میاوردیم، الوار، جک سوسماری، سیم بکسل، تیفور، و خیلی چیزای دیگه. تو اون 7 روز برای خرید آذوقه هم تا مجتمع مهتاب باید پیاده می رفتیم

هر روز از صبح زمین رو میکندیم تا غروب 20 سانت ماشین جلو می رفت و دوباره گیر میکرد تا فردا صبح، کارمون شده بود همین، چون باتلاق بود تراکتور هم نمیتونست بیاد. باخیلی جاها تماس گرفتیم از جمله امداد و نجات جاده ای، هلال احمر، ارتش و خیلی جاهای دیگه همشون میپرسیدن جونتون که در خطر نیست؟ میگفتیم نه در خطر نیست خیالشون راحت میشد ??♂️? و میگفتن با فلان جا تماس بگیر، در حیطه وظیفه ما نیست، جوابشون یکم خنده دار بود ولی خوب مسئولیت پذیریه دیگه.
روز هفتم بود خسته شده بودم و تصمیم گرفتم بیام تهران، یه وانت ببرم و هر لوازمی از ماشین که بدرد بخور بود و میشد باز کنم رو بردارم بقیه رو ول کنم تو همون بیابون تا درس عبرتی بشه برای دیگران??

صبح بود رسیدم کنار معدن نمک، یه نگهبان که پیر هم بود اونجا کار میکرد، ازم پرسید چی شده؟ گفتم گیر کردم، با خونسردی گفت آره میدیدم یه هفته ای هست اونجایی زمین رو میکنی ?? انگار داشت مسخرم میکرد، تصمیمم رو بهش گفتم، گفت تو که یک هفته اینجا بودی امروزم بمون من برات درش بیارم، برو تا میتونی بوته خار جمع کن کنار ماشین بعد از ظهر میام باهم کمک میکنیم درش میاریم(مدل حکایت های پندآموز ?)
هر کاری گفت انجام دادم غروب بود اومد، ماشین رو جک زدیم ولی با مکافات زمین سفت نبود زاپاس رو دفن میکردیم تا بشه جک زد و الوارها رو انداختیم زیر چرخ ها بوته ها رو حدود 50 متر تو مسیر چرخ ها رو زمین با پا کوبیدیم که یکم سطح گل سفت تر بشه، پیر مرد گفت بشین پشت فرمون بزار کمک سبک با سرعت حرکت کن و با همون سرعت برو تا به زمین سفت برسی اگه وایسی دوباره گیر کردیا، منم همین کار رو کردم ماشین که افتاد رو بوته ها دیگه فرو نرفت و تونست دور بگیره، 8 کیلومتر با آخرین سرعت دنده عقب اومدم تا رسیدم به زمین سفت گردنم درد گرفته بود ??
خلاصه ماشین در اومد، شب رو پیش پیر مرد موندم و صبح اول وقت به سمت تهران حرکت کردم، به خودم قول دادم تک ماشین و با تجهیزات کم دیگه سفر آفرودی نرم?