
برای پرنده نگری به همراه آقای بختیاری و بچه های دوره 24 راهنمایان طبیعت گردی موسسه طبیعت به منطقه خجیر و سد ماملو رفته بودیم، صبح زود سوار اتوبوس شدیم و حرکت کردیم، وقتی رسیدیم چهل دقیقه ای پیاده باید می رفتیم تا به سد برسیم تو راه کلی پرنده دیدیم و کنار سد هم پرندگان کنار آبزی فراوان بود، مشغول پرنده نگری بودیم و سرمون حسابی گرم و کلی ذوق کرده بودیم، دو سه ساعتی که گذشت یه حواصیل خاکستری نظر همه رو جلب کرد از زمانی که رسیدیم تو آب نشسته بود و اصلا حرکت نم یکرد با برد اسکوپ که نگاه کردیم متوجه شدیم یه تور ماهی گیری به نوکش آویزونه و یه چیزایی هم داخلشه که درست دیده نمی شد.

بعد از چند دقیقه صحبت با دوستان دیگه تصمیم گرفتم که برم برای نجاتش و اگر نپرید بگیرمش و تور رو از نوکش باز کنم، البته این احتمال رو میدادم که نتونه پرواز کنه چون مدام سرش پایین بود، فاصل ای حدود 150 متراز ما داشت و داخل آب نشسته بود، مشخص بود که وزن اون سبک هستش که تو گل فرو نرفته، می دونستم من اگر برم شاید خیلی فرو برم ولی تصمیم گرفتم سعی خودم رو بکنم اگه نشد، نشده دیگه. اطراف رو نگاه کردم بهترین و نزدیک ترین مسیر رو انتخاب کردم، حرکت کردم به سمتش، هر چقدر جلو میرفتم بیشتر پاهام تو گل فرو میرفت موج آب که از حرکت من ایجاد می شد به پرنده استرس می داد و می دیدم که می خواد بپره ولی نمی تونه.
دیگه تقریبا تا بالای زانو رفته بودم تو گل و حرکت کردن خیلی سخت شده بود بیرون آوردن پا از گل و قدم برداشتن تو این شرایط واقعا سخته، رسیدم به یک متریش تقلا می کرد که فرار کنه ولی نمی تونست، دستم رو دراز کردم و گرفتمش اولین باری بود که یه حواصیل رو از نزدیک تو دستم می دیدم، برگشتم که همون مسیر رو برگردم خیلی ذوق داشتم به هر ترتیبی بود خودم رو بیرون آوردم.

جریان اینجوری بود که یه تور ماهی گیری پاره تو آب بوده و سه تا ماهی هم افتاده بودن داخلش و مرده بودن این حواصیل ماهی ها رو که دیده نوک زده و تور پیچیده بود دور نوک بلندش و وزن ماهی ها باعث شده بود همونجا زمین گیر بشه و نتونه پرواز کنه.

خلاصه با کمک آقای بختیاری و بچه ها تور رو از نوکش باز کردیم و بعد از توضیحات استاد، حواصیل رو رها کردیم، قشنگ می شد از چشم هاش فهمید که چقدر خوشحال بود.

پ.ن.اول: حیوانات هم مثل انسان از این طبیعت سهم دارند.
پ.ن.دوم: مسئولانه سفر کردن آسیبی به دیگر موجودات و خودمان نمی زند، پس هر کاری را مسئولانه انجام دهیم.
پ.ن.سوم: اگر طبیعت نباشد انسان هم توان زندگی ندارد.

