در مورد آیه 167 و بازدارندگان از راه خدا پیشنهاد می کنم این مطلب از سایت سپیده دمان را ببینید.
کسی که دین خدای را تحریف می کند، کسی که اجازه نمی دهد کسی جز خودش درباره دین خدا صحبت کند، کسی که ارزشهای الهی را منحصر در چند چیز می کند تا دیگر ارزشها دیده نشوند، ... همه اینها مصادیق بازدارندگان از راه خدا هستند.
آیه 170 خطاب به مردم است و می گوید که اگر ایمان نیاورید همه چیز از آن خداست:
يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿١٧٠﴾
ممکن است در نگاه اول عبارت "آنچه در آسمانها و زمین است از آن خداست" را به معنی بی نیازی خدا از ایمان مردمان ببینیم. اما معنی دیگری نیز در ذهن تداعی می شود: انسانهایی که دین خدا را تکذیب و انکار می کنند، حتما برای این کار دلیلی دارند، یا امید دارند چیز خوبی در دنیا به آنها برسد یا از ترس چیز بدی انکار می کنند. اما خداوند به آنها می گوید که همه آسمانها و زمین از آن اوست و تنها کسی که شایسته بیم و امید است هم اوست.
در پایان می گوید که خداوند دانا و حکیم است. او به نیازهای بشر داناست و دادنها و ندادنهای او به سبب دلیل حکیمانه ای است.