چیزی که در این آیات مطرح شده بعدها بین مسلمین به احکام نماز مسافر و نماز خوف شهرت پیدا کرده است.
در هر دو مورد سوالاتی مطرح می شود: فلسفه کوتاه تر شدن نماز مسافر چیست؟ آیا شرایط و قواعد آن در روزگار ما هم مانند عصر نزول آیات است؟ مثلا اگر در عصر نزول سفر به مسافت بیش از 8 فرسخ باعث شکسته شدن نماز می شده، هنوز هم همین فاصله ملاک است؟
در مورد نماز خوف شاید قرآن می خواسته مسلمانان هدف جنگ را گم نکنند و به همین دلیل از آنها می خواهد حتی در چنین شرایط دشواری حتی با گرفتن سلاح در دست نماز بخوانند. بسیاری رفتارها و اعمال ما که در آغاز نیک و با نیتی درست شروع شده اند در طول عمل، اندک اندک از نیت نیک آغازین تهی می شوند و حتی ظاهر عمل هم دیگر فرقی با عمل بی دینان ندارد. به عنوان مثال مبارزه یا حکومت داری مسلمانان قاعدتا با اهداف خاصی انجام می شود که با اهداف قدرت طلبان هیچ سنخیتی ندارد. اما چه بسیار حاکمانی که در آغاز با نیتی درست حکومتی را شروع کرده اند اما در مرور زمان عینا مانند قدرت طلبان حکمرانی کنند. و چه بسیار مبارزانی که در شروع مبارزه نیتهای درخشانی داشته اند اما اندک اندک به جایی می رسند که اعمال و شیوه مبارزه آنها هیچ تفاوتی با دار و دسته های خلاف کار ندارد.