هرچه قلبی را تازه کند و چشمی را تر، نفس های تکراری را مزه ای می بخشد، مزه شور زندگی؛ فیلم هایی بودند که وقتی تمام شدند، بر لبان بسته ام خط تری رد شده بود و من آنجا که تیتراژ بالا می آمد آن شوریِ اشکم را چنان دوست میداشتم که بغل گرفتن آن که ندیدمش و دیدمش؛ ندیدمش که او رخت برکشیده بود از این گذر و دیدمش که روایت آمدن و رفتنش را؛ خواستنی بود چنان بودن و چنان شدن، پس برایتان آرزو میکنم طعم شور زندگی را تا باد روزی چنان:
- بر اثر زلزله(۱۳۹۸)
- تکه های سنگین سرب(۱۳۹۴)
- شاهرخ(۱۳۹۰)
- خاطرات موتور سیکلت (۱۳۹۶)
- اروند(۱۳۹۴)
- شبیه قاسم(۱۳۹۸)
- تنکه ابوقریب (۱۳۹۶)
- شیار ۱۴۳ (۱۳۹۲)
پ.ن: این سیاهه میتواند بلندتر باشد، امید دارم یادم بیاید از قبلی ها و یا باز طعمش را بچشم و سطری اضافه شود بر این فهرست.