بچه بودم عاشق کار مهرسازی بودم،معلم هنر ما یه مغازه داشت که بعدظهرها میرفت اونجا به عنوان شغل دوم، از ایشون خواستم برم شاگردشون بشم که کار مهرسازی را به نحو احسن نشونم بدن و فقط یک هفته من به عنوان شاگرد فعالیت داشتم از اون به بعد مثل بردها از من کار میکشید. مخصوصا تابستان ها که صبح میرفتم. میگفتن یه نون سنگک سرراه مغازه بده در خونه و بعد برو مغازه. ظهر میشد میگفت برو بچه رو از کلاس شنا بیار خونه و برگشتنی نون بگیر بده در خونه، بعدظهر میشد یه خونه نیمه کاره داشت که لباس کارگری باید میپوشیدم و کچ جابجا میکردم و تقریبا دو سال زمان برد تا یکم از این کارو یادبگیرم و فقط با توکل برخدا تونستم در این زمینه فعالیت کنم و چیزی حدود 25 ساله از این موضوع میگذره و خوشحالم موفق شدم.ممنون از اینکه به حرفهای من حقیر گوش دادین.
