سلام. قرمه سبزی مینویسه. حقیقتش من فقط دارم به این امید مینویسم که یکی مثل خودم این نوشته رو گیر بیاره و بخونه و خدای نکرده این نوشته وقت کسی رو تلف نکنه.
الان که دقیق تر فکر میکنم همیشه از اینکه وقت کسی رو تلف کنم میترسم. حس میکنم اگه وقت کسی رو تلف کنم ممکنه ازم بدش بیاد. نتیجه میگیریم از اینکه کسی ازم بدش بیاد هم میترسم.
باور کنید آدم خیلی موجود عجیب غریبیه. چون منی که دارم این جمله ها رو مینویسم، یه دوره هایی از زندگیم اصلا اهمیت نمیدادم که کسی ازش بدش بیاد و حتی گاهی کسانی رو تحریک کردم که ازم بدشون بیاد.
در کل از اینکه دارم اینجا یه چیزایی مینویسم و احتمال خونده شدن حرفام هم کم نیست، خرسندم.
من و پیتزا، نامزدیم. من مونثم، پیتزا مذکره. من گرافیستم، پیتزا مهندسه! اینکه با اسم مستعار اینجا بنویسیم پیشنهاد پیتزا بود. وقتی هم ازش پرسیدم برای چی اسم خودمون نباشه، گفت نمیخوام بقیه از جزئیات زندگیمون با خبر بشن. منم تایید کردم.
ولی من فکر نمیکنم اسم بتونه تاثیر خاصی روی میزان شناخته شدن افراد بذاره. حالا اسم من چه صغری باشه و چه کبری، چه نازنین باشه و چه افرا، واسه کسی که بخواد منو بشناسه چه فرقی میکنه؟!
راستی این نکته خیلی مهم است: من علاقه ای ندارم از روابط عاطفیم (حتی در حد یک جمله)، با کسی صحبت کنم، پس داخل نوشته هام از پیتزا صحبت نخواهم نمود. مگر آنکه نکته ی تخصصی، آموزشی یا همچین چیزی قابل ذکر باشه. باشد که رستگار شویم.
برای قضیه مهاجرت هم، احتمال قوی پیتزا بیشتر بتونه بنویسه. منو بعنوان پیام های بازرگانی داشته باشید. با موضوعات مختلف.
و در آخر ویرگول جان. اگر لوگوت نیاز به ریدیزاین (بازطراحی) داشت، من یه پیشنهاد توپ برات دارم.