نشانگرهای زیستی یا بیومارکرها، دارای ماهیت مولکولی، شیمیایی، فیزیولوژیکی و آناتومیکی هستن که در واقع میان یه شاخص برای یه فرایند زیستی تعیین و اندازهگیری میکنن.
در اغلب موارد برای اندازهگیری حضور و یا پیشرفت بیماری یا اثربخشی یک درمان خاص استفاده میشن.
معروفترین نشانگرهایی که وجود دارن، ضربان قلب، نبض، فشار خون و ... هستن.
انواع بیومارکرها یا نشانگرهای زیستی:
مولکولی: بیومارکرهای این دسته رو میشه توی یه نمونه زیستی اندازهگیری کرد. مثل سرم، پلاسما و مثال بارزش، گلوکز خونه.
فیزیولوژیک: اندازه گیری یه فرایند خاص در بدن، مثل فشار خون.
رادیوگرافی: از طریق تصویربرداری مثل تراکم مواد معدنی استخوان.
بافت شناسی: تغییرات مولکولی و بیوشیمیایی در مایعات بدن. مثل بیومارکرهای سرطان.
هر کدوم از این بیومارکرها یا نشانگرهای زیستی (biomarkers) انواع مختلفی دارن و من اینجا سادهترینها رو گفتم.