
شب قبل خواب میدیدم پیر و فرتوت شدم
تنها بودم و البته مجرد
توی خونه ی پنجاه متری بی آسانسور طبقه ی ۴ واحد ۷ با راه پله های خاکی و دود گرفته
نه گلی نه گیاهی
نه حیاتی نه مماتی
روی تشک گل گل صورتی رنگ و رو رفته دراز کشیده بودم که احساس کردم سینم تنگ شد بدنم لمس شد و زبونم آلکن شد و فقط به این فکر میکردم که چقدر چندشه که وقتی جنازم شروع به فاسد شدن کنه پیدام میکنن :(
از خواب که بیدار شدم تنها حسی که داشتم حس ازدواج بود
در حال حاضر دلم میخواد برم تو خیابون جلوی همه زانو بزنم و درخواست ازدواج کنم که تنها نباشم
مسئله ی اول اینجاست که با کی ازدواج کنم؟! نمیدونم
مسئله ی دوم اینه که چرا من باید همچین آینده ی تیره و تاری تو خواب برا خودم متصور بشم ؟! یه حسی بهم میگه مادرم شبا که دعا میخونه و زیر چشمی به من اشاره میکنه به خدا میگه یه زهر چشم از همین جز جیگرزده بگیر :||