
کارآفرینی به درستی، تعریف نشده است. برخی ایجادِ شغل را مساوی با کارآفرینی می دانند اما نمی دانند که در حال تقلیل دادنِ این مفهوم هستند. ایجادِ شغل می تواند، یکی از خروجی های کارآفرینی باشد و البته می تواند هم نباشد. گاهی کارآفرینان با جهشی در شکلِ سنتی بازار، شغل های زیادی را از بین می برند. اگر قرار بود کارآفرینی همان ایجاد شغل باشد؛ خب چه تفاوتی میان کارآفرینان و بیزینس من ها وجود دارد؟ شاید باید از همین نقطه آغاز کرد. که تفاوتِ میان بیزینسمن و کارآفرین چیست؟ آیا همه ی بیزینس من ها، کارآفرین هستند؟ قطعا خیر. اگر بخواهم سیر مطالعات خودم را پی بگیرم و پاسخ دَهم، می گویم بیزینس من به دنبال سود می گردد و کارآفرین در پیِ فرصت هاست. سود؛ لازمه ی بقاست اما آیا مهم ترین بخش از حضور در بازار است؟
فرض کنید، طرحی در درست دارید و به سراغ کسی می روید که به عنوان یک سرمایه گذار کنار شما باشد؛ و با این سئوالات مواجه می شوید. در چند ماه آینده به نقطه ی سر به سر می رسید؟ چه چیزی عاید من خواهد شد؟ و ... اینها سئوالات متدوال یک بیزینس من است. در حالی که احتمالا کارآفرین به جای محاسبه ی سود حاصل از پروژه ی شما، به محاسبه ی زیانِ مقرون به صرفه ی خود می پردازد. با خود به گفت و گو می نشیند و می گوید: من N تومان سرمایه دارم و می توانم به N/10 سرمایه ام، به عنوان زیان مقرون به صرفه نگاه کنم. زیان مقرون به صرفه همان مقدار سرمایه یا پولی است که می توانید با فرض از دست دادنش اقدام به سرمایه گذاری در پروژه ای کنید. برای هر کس نسبتِ زیان مقرون به صرفه با کل دارایی اش متفاوت است. شاید برای شخصی این عدد صفر باشد. یعنی حاضر نیست حتی به یک ریال از سرمایه اش این گونه نگاه کند و برای شخص دیگری این عدد نیمی از سرمایه اش باشد. این مساله احتمالا تناسب بسیار زیادی با ریسک پذیری و مخاطره جویی دارد.
کارآفرین به سراغ کشف، تشخیص یا حتی خلق فرصت ها می رود. سپس فرصت ها را ارزیابی می کند و برای بهره برداری از آن اقدام می کند. فرصت ها یا در پیرامون جلوی چشمان ما هستند و یا این که نیاز است چشمان ما مجهز به ابزاری باشد که در فرایند تشخیص کمک مان کند. این ابزار یا ذاتا در درون ما نصب شده است و یا اینکه با حضور در اکوسیستم کارآفرینان در وجودمان شکل گرفته اند و یا حتی اینکه با افرادی شبکه ای ساخته ایم؛ که فرصت ها را می بینند. سپس زمانِ اقدام است. گروهی در اقدام بسیاری ناتوان هستند. ترس از شکست، ریسک از دست دادن ثروت، و همین طور نداشتن شهامت برای مبارزه با رقبای بزرگ تر ما را کمی به عقب می راند. من اقدام می کنم یا اقدام نمی کنم؟ باز هم فیلتری دیگر که کارآفرین را از غیرکارآفرین تمییز می دهد. آنها متفاوت تصمیم می گیرند، گاهی از نظر ما احمقانه. اما آنها ذهنیتی دارند که پیش رونده است. حال سئوال این است: این آنها در جمله ی قبل می تواند اشاره به تو داشته باشد؟