در مهندسی نرم افزار ، مجازی سازی سرویس یا مجازی سازی خدمات روشی است برای تقلید از رفتار اجزای خاص در برنامه های مبتنی بر مولفه های ناهمگن مانند برنامههای مبتنی بر API، برنامههای مبتنی بر ابر و معماری سرویسگرا.
مجازی سازی سرویس امکان دسترسی آسان به اجزای محدودی را که مانع توسعه و آزمون میشوند ، به تیم ها می دهد. این امر معمولاً به صورت محدودیت های محیطی آشکار می شود که در آن اجزایی که از نظر فنی خارج از محدوده آزمون هستند، برای عملکرد کامل لازم هستند.
با مجازی سازی سرویس، میتوان با شبیه سازی وابستگی های پایین دست و جایگزینی عملکرد واقعی با رفتار شبیه سازی شده ، این محدودیت ها را برطرف نمود. وقتی این سیستم بدرستی پیاده سازی شود، میتوان تضمین کرد سیستم شبیه مولفه واقعی رفتار نماید.
بنابراین با قابلیت مجازی سازی سرویس می توان محدودیت های زمانبندی را با دسترسی به یک محیط آزمون شبیه سازی شده از بین برد. همچنین میتوان گلوگاه های فرآیند را با دسترسی سریع به سیستم های وابستهیِ در حال تکامل یا غیرقابل دسترس از بین برد.

مجازی سازی سرویس، رفتار مولفه های نرم افزاری را شبیه سازی میکند تا بتوان محدودیت های وابستگی به تیم های توسعه و آزمون را حذف کرد. این محدودیت ها در محیط های پیچیده رخ میدهد؛ خصوصا در محیطهایی که اجزای یک برنامه ی تحت آزمون به اجزایی که شرایط زیر را داشته باشند متصل باشد، از جمله:
گرچه اصطلاح مجازی سازی سرویس نشان دهنده تمرکز اولیه این روش بر مجازی سازی سرویسهای تحت وب میباشد، اما مجازی سازی سرویس در حوزه های دیگر نیز کاربرد دارد، مانند سرویس ها، پایگاه های داده ها، فریم ورک های اصلی، ESBها و سایر مولفه هایی که با استفاده از پروتکل های پیام رسان مشترک ارتباط برقرار می کنند.
در مجازی سازی سرویس، صرفا رفتارها و سرویسهایی که توسعه دهندگان و آزمونگرها نیاز دارند تا تراکنش های نقطه به نقطه را به پایان برسانند، شبیه سازی می شوند. به جای مجازی سازی کل سیستم، فقط برشهای خاصی که نیازمند آن است که وظایف بطور کامل انجام شوند، مجازیسازی میشود.
برای دسترسی به کیفیت توامان با سرعت، دسترسی نامحدود به یک محیط آزمون قابل اعتماد و واقع گرایانه ضروری است. از عوامل بسیار مهم این است که بتوان محیطی کامل را شامل برنامه تحت آزمون (AUT) و تمامی اجزای وابسته به آن را تشخیص و فراهم آورد (به عنوان مثال APIها، سرویس های شخص ثالث، پایگاه های داده و ....)
مجازی سازی سرویس، تیم های DevTest را قادر می سازد تا به یک محیط آزمایشی کامل از جمله کلیه اجزای مهم سیستمِ وابسته دسترسی پیدا کنند و همچنین رفتار آن مؤلفه های وابسته ای را شبیهسازی کند که در محیط آزمون مرحله ای غیرممکن باشد ولذا شرایطی ایجاد میگردد که شما قادر باشید آزمونها را سریعتر و کاملتر انجام دهید. همچنین این امکان را فراهم میکند که لایه های مختلف برنامه را برای اشکال زدایی و آزمون جدا کنید.
مجازی سازی سرویس برای آن دسته از تیم های توسعهی آزمون محور(TDD) که میخواهند برنامه تولید خود را با تمرکز بر روی رفع اشکالات خود در لایه API تسریع کنند، ایده آل است. با استفاده از مجازی سازی سرویس، توسعه دهندگان می توانند یکپارچه سازی را زودتر از مواقع دیگر اعتبار سنجی کنند. با توجه به اینکه تجربه کاربری یک برنامه تابعی از اجزاء مختلف آن است، منطقی است که اطمینان حاصل کنیم این اجزاء به همان خوبی که ایجاد شده اند کار میکنند، نه اینکه منتظر یک برنامه کامل باشند. مجازی سازی سرویس می تواند در هر مرحله از توسعه یک برنامه مفید باشد، از کمک به آزمایشات واحد دستی کوچک تا امکان آزمایش عملکرد خودکار یک سیستم یکپارچه.