خودکشی..

دست چپ مظلومم چ دردها ک نچشید

مثل خودم،از یار چ زخمها ک نکشید

دست راست ظالم است و گاهی دیوانه شود

مثل خودم،او هم درد کمتر از او نکشید

دست چپ مظلومم،

باز نگاهش کردم

عمیقا یاد اولینش افتادم

آن خشابهای خالی قرص

ک حتی خاک تهش هم میمیراندند

اولش ترسناک بود و بعد بی حس گشت

تیغ بر رگو سرنگِ خالی،خالی گشت

چشمها خسته شدند و بعد بدرود گفتم

بیدار در کویری تنها شدم

آرامک رفتم جلو تا بدیدم

پیرمردی را با جامه ی سفید

من آمدم رد شوم تا وارد شوم

گویدم بستست و رسالت باقیست

بیدار شدم از خوابو فرو افتادم

باز به تبعیدگاهم زمین افتادم

دیدم اتاقی نورانی و سفید

بیمارستان بود،

مادرم هم قرآن بدست همانجا ایستاده بود

بعد از چند لحظه ای خواب

دور بودم چند روزی از این جهان

گاه میخواهم دوباره خر شوم

تشنه به خوابیدن و بیهوش شوم

ترسم از اینکه نمیرم و اینبار/

ناقص و یا کاملا فلج شوم

گاه میخواهم نفرین کنم،لعنت دهم

باز گویم:من که جز او کسی را ندارم