
سه خط به پشت هم در مسیری شدید شتابان بودند.اولی بدنبال دومی و دومی به دنبال سومی،اولی گوید من در عجبم؛نه از اینکه با چنین سرعتی به او نمیرسم،بلکه او در پی چیست ک اینگونه به دنبال آن میدود و آن دیگر به دنبال چیست ک حتی ردی از دیگری هم در این مسیر پیدا نیستو گریه کنان نالان همچون یک دیوانه فقط دارد پرواز کنان دور میشود.
براستی ک این ۳خط خودشان شعر تمام عالمند.